İlk doğumdan sonra bebeğim 6 aylıkken başladım 6 sene ilaç kullandım. Oğlum 8 yaşında şu an. Bende başa çıkamıyorum bazen. Çığlık atıp etrafta koşmak istiyorum bazen. İçim boğuluyor. Kendimi yalnız ve kimsesiz hissediyorum. İlk hastalığımda annemle vakit geçirdim. Şimdi annem yok eşim çalışıyor. Geldiğinde sürekli konuşmaktan çenem ağrıyor 😂 ama gün boyu evde ya oğlumlayım ya o okulda ya da kursta ben yalnızım. Nefes darlığı ve çarpıntı inanılmaz boğuyor. 165 oluyor nabzım. Neyse şifa diliyorum hepimize