Ruhsar35 en iyi örneği ben olabilirim sanırım. Ocak ayında bi düşüğüm oldu bebeğin kalbi çok yavaştı ve 2 gün sonra kalbi durdu ve ben kendimi daha alıştırmadan operasyonu oldum bitti 1-2 ay kendimi toparlamak İçin uğraştım inanır mısın hayatımın en zor dönemiydi desem yeridir. Sonra eşim çocuk istiyordu denemeye başladık. Mayıs ayında hamile kaldığımı öğrendim korkumdan 1 hafta hastaneye gidemedim kan vermeye bile gidemedim sonra bu şekilde yaşanmayacağını farkediyorsun kalp atışını duyana kadar her gün bugün kesin bişey oldu diyerek yaşıyordum öğrendikten tam 1 ay sonra ancak duydum bebeğimin kalbini ve İnan bana o sesleye yattığım an yine aynı şeyi yaşayacağım diye ağladım taaki 122 attığını duyana kadar. 2 gün önce kahverengi akıntım oldu ben yine ağladım kesin bişey oldu diye ama bebekte yine hiç bi sorun yok çok şükür. Demem o ki ne yaşarsan yaşa onun travması geçmiyor kuşum içinde bi yerde saklıyorsun ve her kötü durumda karşına çıkıyor. He ama alışıyor musun alışıyorsun onunla yaşamaya duanı et kalbini temiz tut kesinlikle ve kesinlikle her bebek aynı değil bunu sakın aklından çıkarma. Bi kere yaşadığın tekrar yaşayacağın anlamına gelmez. Doktorum eğer kalbi durmasaydı emin ol ya kafası gelişmeyecekti ya kalbi yetersiz kalacaktı ya uzuvlarından biri olmayacaktı belliydi sağlıksız olacağı Allah dağına göre kar verir taşıyamayacağını bilse sana bu yükü yükler mi demişti. Cennette bekleyenimiz var öyle düşünmeye çalış 😇 Allah tez zamanda acını hafifletsin sağlıkla sıhhatle kucağını doldursun 😘❤️