Narsist biriyle evliyim. İki buçuk aylık hamileyim. Eşim kendinden başkasını bilmeyen bencilin teki. Ne ben umrundayım ne evladım. Sürekli eleştirir beğenmez dış görünüşe kadar ki etrafta beğenilen biriyim. Öyle manipüle ediyor ki beni artık kendimi sorgular oldum. Dünyanın en yakışıklısı en başarılısı en şusu busu oymuş da bi ben kötüymüşüm gibi beni inandırmaya çalışıyor. Yoruldum. Kendimi sevmeyi unuttum. Evladımı sağlıkla kucağıma almak tek umudum. İnsanın anlatacak kimsesi olmayınca buralara yazıyor işte. Evlenmeseydin’ciler hiç yorum yapmasın lütfen. Kimse ne yaşayacağını imtihanını bilmiyor. Bununla nasıl başa çıkılır ne yapmalı ne yapmamalı? İyi davranıyorum olmuyor, anlatmaya çalışıyorum anlamıyor, konuşmuyorum olmuyor.. Cinsellik deseniz yalnızca kendi canı isteyince oluyor ona da ben müsade etmiyorum. Nihayetinde beni de düşünmek zorunda.. Bir çıkmazın içindeyim, böyle hayat gider mi dersiniz? Umut dolu bir çift söze ihtiyatım var, biri söylesin nolur….