Ayaf çok teşekkürler.. açıkçası kardeşim doğduğunda 23 yaşımdaydım ve görünce dedim ki Allahım kardeş sevgisi böyle bir şeyse evlat sevgisini tahammül edemiyorum, her yüzüne baktığımda ben 23 sene napmışım nasıl yaşamışım bu çocuğa duyduğum sevginin eksikliğini hiç fark etmemiş miyim diye düşündüm hep. Binlerce şükür onları verene. Bazen çocuklarımızın kıskançlıkları oluyor, çocuk aklı birbirine vuruyor ediyor ama bu melekler safi iyilik safi sevgi. Kıskanayım, vurayım edeyim yok. Bir de size tavsiyem imkanınız varsa hayvanlarla çok vakit geçirsin. Benim kardeşim şanslı köyde inek koyun dana tavuk her şey aldık, her sabah kalkıp onlara suyunu yemini götürüyor. Onlarla ilgilendikçe gelişimi olumlu etkileniyor. Biz kendimiz eğittik öğrettik evet ama tek hatamız eğitime çok geç götürdük, 6aylıktan beri gidenler var. Siz de hemen raporunu alın bebişin hem siz hem öğretmenleri ilgilenirse daha iyi bir eğitim alır daha da hızlı ilerler. Bir de mutlaka türkiye down sendromlular derneğiyle iletişime geçin, bir sürü başarılı olmuş örnekleri içinizi rahatlatır. “Acaba kendine yetebilecek mi, ben ölürsem ona ne olacak” korkularınız bir anda silinir :) dil ve konuşma terapisti lazım olacak şimdiden aklınızda olsun 1yaşından sonra arayışa geçin, çünkü maalesef ki uzmanı çok çok az. Çok zor bulunuyor. Erkenden başlarsanız çok rahat edersiniz bu konuda da. Bebeğiniz de siz de Allah’a emanetsiniz ♥️🙏