Kızlar ben 31. Haftadayım. Zaman gerçekten çok çabuk aktı geçti. Doğuma yaklaştıkça beni korku sarıyor. Doğum anını düşünüp doğum anını yaşayanların yazdıklarını okuyup ağlıyorum. Pozitifleri okuyorum hep ama o anda kendimi hayal ediyorum. Başına ne gelceğini bilmemenin korkusu, çocuğuna kavuşma heyecanı, onu ilk göreceğim an beni çok heyecanlandırıyor. Ama o ana gelene kadar yaşayacaklarım da çok korkutuyor 😄 normal mi sezaryen mi daha belli değil. Ama ikisinin de kendine göre acıları var. Sezaryan da oh rahat bişey değil ki. Biliyorum yalnız değilim. Hepimiz yaşıyoruz bu korkuları. Yaşıyoruz değil mi?😄 nasıl atlatıyorsunuz siz ya da atlatabiliyor musunuz?