Fatma0090 kıyamam ki sana bende okudum zor yutkundum en sonda ağladım okudukça kendi çaresizliğim geldi aklıma😔 çok zor çok tarifi yokk Rabbim sabırdan ayırmasın hiç bir cümle teselli etmiyor. Hastanede telefon çalmasın diye uyuyamayıp her dk onlara dua edişim kendimi boşverişim onları düşünüşüm o hastaneye girişim ve çıkışım asla unutamam ne göbeğim ne kucağım ikiside boştu, ben görmeye cesaret edemedim bile biliyordum çok küçüklerdi ve korktum, çocuk doktoru belki bir daha göremezsin öyle düşün neden keşke diyeceksin güçlü ol dedi girdim görünce daha çok kahroldum çok küçüklerdi yaşamaları mucize dedim görünce nefes alabilmek hayata tutunabilmek istediler sarmışlardı her yerlerini, ama olmadı anne karnındaki gibi olmadı işte minik bedenleri yetmedi savaşmaya😔 ben ilk gördüm üzülüyorum ama bi yandan da çok yakışıklılardıııı diyorm nasıl böyle olabilir, uzun boylulardı normal bir bebek boyunda kiloları zayıftı haftaları küçük olduğu için, ben aşık olmuştum onlara sırf benim diye değil yani gerçekten çok güzellerdi, benim oğluşlarım, senin oğlun kızın bizi bekliyorlar kuzum sonsuza dek kavuşacağız inşallah🙏🏻