Elifin__annesi 35 yaşındayım. İlk tüp bebek tedavimle, ilk bebeğime 36 haftalık hamileyim. Ben mental ve psikolojik olarak kendimi hazırladım. Ve tedavimizi eşim, ben ve doktorumdan başka kimse bilmedi. Annem, ablam, kardeşim hiçkimse.. Çünkü; insan bu süreçte hergün sorulacak sorulara yanıt vermek zorunda kalınca hepten zor bir işmiş algısına kapılıyor. Tedavi oldukça basit, tıpta Herşey çok ilerledi. İğneler, yumurta toplama, transfer hepsi çok pratik. İğneyi hemşire size öğretiyor. İlk akşam yaptıktan sonra, tıkır tıkır yapıyorsunuz. İğneyi batırmadan derin nefes alın, batırırken verin. Unutmayın, vücudunuza iğne girerken nefesi veriyor olursanız hissetmiyorsunuz bile. İğneyi bir gün sağa, bir gün sola vurun. İlaçların hepsi için alarm kurun ve hepsini aynı vakitte alın. Hiçbirini atlamayın ve saatini esnetmeyin. Akşamları erken uyuyun, sabahları erken uyanın. Düzenli olun. Sağlıklı beslenin. Hareket edin. Asitli, karbonhidrat ve rafine şekerden uzak olun. Her yemekte salatanız olsun, sıvı ve lifli beslenin. İlaçlar kabızlık yatkınlığınız varsa kabız yapabiliyor. Ve yumurta toplama günü; gece erken uyuyun, sabah ılık güzel bir duş alın. Kozmetik kullanmayın, deodorant, rollon vs kullanmayın. Tamamen saf halinizle gidin. Kullanırsanız toplanan yumurtalar, havada asılı kalan partiküller ile etkileşime girip zarar görüyormuş. Önlük giyiyorsunuz, çatala oturtuyorlar, damar yolunuzu açıyorlar; 3’e kadar sayın, hopp uyumuşsunuz. İşlem 15 dk kadar sürüyor. Uyandığınızda sizi yatağınıza almış, içeri götürmüş oluyorlar. Yani 25 dk sonra kendinizdesiniz. Ne ağrı, ne sızı.. Transfer gününü de doktorunuz embriyo durumuna göre size bildiriyor. Aynı şekilde gece güzelce uyuyun, sabah duşunuzu alın, yine kozmetik ve kimyasal kullanmadan gidin. Rutin spekulum takma işlemi var, rahim ağzı solüsyonla temizleniyor, ekran açılıyor, embriyolarınız incecik kataterle geliyor. Ben taze transfer oldum. 2 adet embriyo. Doktorum katateri ilerletmiş ben ekrandan gördüm içerde olduğunu, asla birşey hissetmiyorsunuz. O an çok önemli, sakin kalın, ekrandan bebeğinizin hücrelerinin kar tanesi gibi rahminize bırakıldığı anın tadını çıkarın. Bu çok özel bir an. Doktorum bana “hadi sen şimdi başka yere bak, iyi şeyler düşün” demişti. Bende “hocam ben bir bebeğe ilk kez bu kadar yakınım, asla stresli değilim, aksine mutluyum şuan, çok iyiyim” demişti. Sonra kendi ekranını bana da çevirdi ve hem izledim, hem hocam transferimi yaptı. 10 dk o masada, 10 dk içerde uzandırdılar sonra eve gönderdiler. Kaç dk yattığınızın tutunma üzerinde etkisi yok, hurafelere inanmayın. Eve arabada arka koltukta uzanıp, ayaklarımı cama dikip geldim. Evde uzandım, akşam kalktım yemeğimi yedim. Ertesi günden itibaren yemeklerimi yaptım, sadece çamaşır sepeti ve ağır taşımadım, ev süpürmedim ve bulaşık makinası boşaltmadım. Bunları eşim yaptı. Evde asla ne erken , ne geç gebelik testi yapmadım. Doktorumun verdiği gün gidip kan verdim ve pozitif olduğunu öğrendim. Belirti aramadım. Çünkü ben kan testine giderken bildiğiniz regl olacağım tüm hisleri ve huzursuzluğu yaşadım, hatta tutmadığını düşündüm giderken. Kendimi negatife de hazırlamıştım. Ölüm yok, geride dondurulmuş embriyomuz var bir daha deneriz diyordum. Ama sonuç öyle değildi. Hepiniz lütfen pozitif olun, çevrenizle tedaviyi ve süreçleri paylaşmayın. Bu size özel bir dönem olsun ki kimsenin sorularına, telkinlerine, bildiğiniz şeyleri defalarca duymaya maruz kalmayın. Bu kısım çok önemli. Biz ailelerimize dahi 3. Ay kontrolünden sonra gebelik haberi verdik ve tüp benek tedavisi gördüğümüzü paylaştık. Herkes şok oldu. Ama olması gereken zaten bu. 🌸😘🙏🏼 Allah hepinize nasip etsin, bizim içinde dua edin. Ben sizler için duadayım. 🌿🌿🌿🌿🥹