Bence her şeyin normali güzeldir. Ben normal doğumu zor atlatan da duydum. Sezeryan olup çok zorlananda. Rabbim hakkımızda hayırlısını nasip etsin demek daha güzel. Ben zorunlu sezeryana alındım. Yarım saat içinde hastanede kimsem olmadan doğum yaptım tabii geldiler hemen ama o müşade odasının halini unutamıyorum. O an heyecanla başınızda bekleyen doktorla konuşmaktan ne olduğunuzu anlamıyorsunuz. Sonra bebeğim küvezde olduğu için bol bol yürümüştüm canım ne kadar acırsa acısın. Ama 3 gün önce normal doğum yapanlar hiç doğum yapmamışlar gibi dolaşırken sezeryan olanlar olarak biz iki büklüm yürüyorduk. Benim dikişlerim 12. günün sonunda alınmıştı. Anca o zaman dikkeşmeye başlamıştım. Ben prematüre olarak acil dığurdum için tam kavrayamadım normal doğum ve vaktinde doğum yapmak isterdim. Şimdi ikinci çocuğuma hamileyim 2,5 yıl geçti aradan henüz erken olduğu için doğumla işgili bişey denmedi ama muhtemelen bu da sezeryan olacak rabbim kolaylıkla atlatmayı nasip etsin. O an ki alnımıza ne yazılmışsa onu yaşıyoruz. Kız kardeşim 1 yıl önce özelde 8.000 tlye normal doğum yaptı ama plesantası karnına kaçtığı için doğumdan sonra kürtajla tüm rahmi kazımak zorunda kaldılar iki operasyon birden geçirdi iyileşme süreci 40 günü buldu. Doktorundan herkes memnun diye onu tercih etmişti ama bir sonraki doğumda normal doğum yapamazsın dedi doktor. Yani anlayacağınız nasip işi.