Bugün meleğime kavuşmamın 4. günü bunu buraya yazmayı deli gibi bekledim sabırsızlıkla.
İlk gebelik olduğu icin kendim normalden cok korkuyordum direk sezeryan istedim ne kadar normal doğumun daha sağlıklı olduğunun farkında olsamda cesaretim yoktu. Ve o gün geldi çattı 11 Mayıs sabah 09:30..🤍 Deli gibi korkan ben o gün bir sakinlik geldi üzerime allahım veriyor demekki iste…
Ameliyathaneye ilk gittiğim an o an ki heyecan korku hiç bir yerde yok. Sakince masaya geçtim oturdum sırtımdan iğnem yapıldı asla anlamadım ki serum bile taktırmadım hayatımda. Asla asla korkmayın damar yolu daha acıtıyor inanın. Sonra uzandım başladı ayaklarıma sıcaklık gelmeye tabi telaş yaptım hemen başlarlar diye sürekli ama ben hissediyorum deyip durdum. Tabi başımdaki doktor sakinleştirdi hep test etmeden başlamayız korkma dedi sürekli. Sonra doktorum geldi başlayınca haber verir misiniz dedim oo ben çoktan başladım bile demez mi.. 😍 aradan 10 dk geçti fotoğrafçılar hazırlanın deyince heyecanlandım anladım bebeğimin çıktığını. Baktjm tepeden bana bakıyor bir çığlık kıyamet😍😍 O an tarifsiz hüngür hüngür gözyaşlarım mutluluktan. Sonra başımın yanına getirip fotoğraf cektiler götürdüler bebeğimi.. Sonrasdı asla zaman geçmiyor bir an önce gidip ona kavuşmak istiyorsunuz sürekli ne zaman bitecek diye sorular sordum. Yaklaşık 40 dk falan sürdü dikişlerim. Sonra cıktım üzerimde bir titreme oldu haliyle.. süreli serumlar falan agrılar tabiki oluyor ama asla dayanılmayacak gibi değil korkmayın şimdi bana bakıyor miniğim herşeye bedel bizim hikayemiz burada bitti. Allahım sizlere de nasip etsin 🌺🫶🏻