anlatmadan önce gerçekten etkilenicek olanlar neden yazdın vs gibi tepkiler vericek olanlar hemen geri çıksın çünkü doğumum çok çok negatif ve çok travmatikti benim için. ama burada olsun internette olsun okuduğum çok şey sayesinde sakin kalmayı başardım ve bununla yüzleşebiliyorum şu an çünkü doğumumun her sahnesi gözümün önüne gelip duruyo..
evet tam 39+6 da sabah uyandım hiç sancı bişey yoktu o zamana kadar tuvalete gittim,silinirken bi kaç damla kan gördüm ve çok heyecanlandım mutlu oldum bile diyebilirim bugün yarın doğurucam diye. eşime haber verdik hastaneye gittik orada alttan baktılar zaten 1 cm açıklığım vardı 3 haftadır ve hastanede hala 1 cm açıklık olduğunu suyumun gelmediğini eve gidebilceğimi söylediler biz de eve gittik. aynı günün akşamı tam merdivenleri çıkarken karnıma çok şiddetli bi sancı girdi tuvalete zor gittim ve sabahki gibi silinirken kanamam oldu daha çok ve suluydu. tekrar hastaneye gittik o gece (pazartesi) tekrar alttan baktılar suyum azar azar geliyomuş ben hiç farketmedim ve su geldiği için enfeksiyon yönünden artık beni eve gönderemiceklerini doğum olana kadar burada kalcağımı söylediler(fransadayım prosedürler gereği böyle zaten bilgim vardı) neyse. o gece kendi sancılarım oldu ama açıklık hiç ilerlemedi ve düzenli değildi zaten.
su geldikten 48 saat sonrasına kadar eğer hala sancılar düzene girmezse o zaman müdahale edeceklerini söylediler ve maalesef benim hiç sancım olmadı açıklıkta hiç ilerlemedi hala 1 cm🥲
aradan 48 saat geçtikten sonra sabah suni sancıyla doğumu başlatacaklarını söylediler ben de kabul ettim çünkü hiç bişey olmadan beklemek ne kadar zor bilirsiniz. sezaryene alın bile demeyi düşündüm ama bebek riske girmediği sürece almayacaklarını çok iyi biliyodum doktorla çok kez konuşmuştuk. neyse o sabah alttan bi jel sıktılar vajina içine suni sancı vermesi için bana en hızlısının böyle olduğunu söylediler,jeli sıktıktan 1 saat sonra benim sancılarım başladı,çok güzel karşıladım arada bi 5-6 dakikaya düşüyodu sancılar sürekli hareket ettim yatarak nstde sancı cekmek o kadar zor ki. size verebilceğim tavsiye sancınız geldiğinde sakın hareketsiz kalmayın ben yataktan tutunup çömelir pozisyonda her sancım geldiğimde cok hafif ıkındım. sonra muayene etmeye geldiler aradan saatler geçti açıklık hala 1😢 ama bne artık dayanamıyorum çünkü bilmiyorum sanıyorum ki bunlar çok şiddetli sancılar😂 akşam oldu doktoru çağırın dedim ebelere dayanamıyorum dedim doktor geldi dedim böyle böyle açıklık yok sancı çok sezaryene alamaz mısınız kabul ediyorum herseyi falan diyorum,yok diyo ameliyatlık hic bi durum yok bebek cok iyi hersey süper. bugün sizi uyutalıö sancılarınızı keselim yarın sabah tekrar suni sancı verelim (damardan) ben de başka seçeneğim olmadığı için kabul ettim o gece beni uyuttular morfin verdiler sancılarıö kesildi çok rahat uyudum. sabah uyanınca bana bi dilim ekmekle bisey yedirdiler doğuma girersen baska bşşey yiyemezsin dediler onu yedim, sonra beni doğumhaneye götürdüler orada damar yolundan suni sancı vermeye başladılar sabah 11 gibi.. sancıları açıklığım 4 cm olana kadar çektim ama açıklığım 4 olduğunda saat 5 falan olmuştu çok yavaş ilerliyodu. epidural istediğimi söyledim tamam dediler ki ben zaten sancılarımın çokk şiddetlendiği anda istedim anestezi uzmanı gelip epidural takana kadar aradan tam 1 saat geçti artık çıldırıyodum sancılar o kadar şiddetliydi ki belim ikiye ayrılıyodu karnıma bıçaklar batıuodu sanki.. neyse geldiler belimden iğne vuruldu bi bacağım hemen uyuştu belimin sağ tarafı uyuştu sol uyuşmadı söyledim merak etme zamanla olucak dediler aradan biraz zaman geçti gerçekten uyuşmaya başladı diğer tarafımda ama hala hafif ağrım vardı. epidural takınca açılma yavaşlıyomuş fakat suni sancıda takılı olduğu için sancılarım nst de cok düzenli çok şiddetliydi ben hissetmesem de. 1 saat geçti ve epidural etkisini kaybetti ben şoktayım eşime diyorum çabuk çağır ben hissediyorum herseyi bağırmamaya calıstım sakin kalmaya calıstım ama artık imkansızdı ağladım yalvardım cabuk bşsey yapın diye açıklığım 7 olmuştu anestezi uzmanı geldi tekrar bi doz yaptı normalde böyle olmaması gerekirdi diyo bana😂neyse tektar uyuştum süper biraz uyudum o sırada hissetmediğim icin. 1 saat sonra tekrar ve tekrar herseyi hissetmeye basladım tahmin edersiniz ki sancılar o kadar düzenli ve siddetliydi ki 9 cm acıklığım vardı. işte orda her şey koptu yerlere yattım ağlıyorum dualar ediyorum bu arada sancı geldikçe herkese dua ettim doğum yapan herkese epidural almadan bide helal olsun onlara aklıma gelmişken söylüyim.. hamile kalamayan kalmak isteyen doğum yapcak olan herkese anneme babama.. anestezi uzmanı 3. kere geldi tam 3 kere bana epidural enjekte edildi inanabiliyp musunuz böyle bişey mümkün mü ya.
en son geldiğinde normalde böyle bisey yapmamam gerekiyo ama doğum baslıcak o yüzden hemen uyusturucam dedi ve uyuştum gerçekten acılmam 10 oldu. bana acılma olduktan 2 saat sonra doğuma alıncağımı söylediler nedenini bilmiyorum yine bi yurtdışı saçmalığı allahım… aradan 2 saat geçti doğum başladı dediler, bi kaç kere ıkınma denemesi yaptırdı ebe (ıkınırken bacaklarınızı kendinize çekip derinn nefes aldıktan sonra nefesinizi tutup kaka yapar gibi itmeniz gerekiyo) güzel dedi süper ama bu seferde bebeğimin yüzünün aşağı bakması gerekirken gökyüzüne doğru baktığını acılmamın bu yüzden cok uzun sürdüğünü söylediler bilmeyenler icin bu durumun adı (oksiput posterior)
ebe eliyle içimden döndürmeye çalışıp durdu yinede dönmedi ben iyice telaş oldum sezaryene alıncam sanıyorum çünkü zor oluyomuş doğumlar bebek yüzü yukarda olunca neyse böyle doğurcaksın dediler 25 dakika boyunca ıkındım artık gücüm kalmamıştı bebeğim dönmüyodu yırtılma olcakken kesi atmak zorundayım dedi kess diyorum kes çabukk yine çıkmıyo oğlum.. birden doğumhane doktor dolmaya başladı başımıza toplandılar toplamda 7 tane çalışan vardı bide ben ve eşim.. sessiz sessiz aralarında konuşuyolar ediyolar ben içimden dualar ediyorum diyorum allahım oğlumu koru sonra iki tane büyük kaşık gibi bişey düşünün ondan getirdi doktor eşime isterseniz çıkın dediler çıkmadı benim önümü kapattılar görmeyeyim diye onunla oğlumu çekmeye çalıştılar kafası çıkmış omuzları sıkışmış en sonunda birisi yattığım sedyeye cıktı ve üstüme bastırmaya başladı orada eşim yere çöktü ağlıyodu ben hiç bi tepki veremedim bile o derece şoktaydım ve sonra oğlum doğdu çıkarken elini kafasına koymuş yani elleriyle gelmeye çalışmış bu yüzden sıkışmış. o kaşık gibi dediğim şey (forceps bakabilirsiniz internetten) oğlumun kulak memesine ve yanağına gelmiş morarmış şekilde doğdu hala geçmedi izler.. ve sonra kucağıma bişey attılar bi ağırlık var üstüme bakıyorum oğlum allahım diyorum bunların hepsini ben mi yaşadım az önce ama öyle de garip bişey ki onu görünce her şeyi unuttum gibi o an. sonra hemen götürdüler kırık çıkığı var mı diye bakıldı şükürler olsun şu an bişeyi yok. benim çok dikişim olmadı kesi atıldığı için ve içten atıldı dikişim o yüzden görünmüyomuş. bitti sanıyosunuz dimi yine bitmedi doğumdan sonra kanama var dedi bi doktor allahım diyorum biticek mi bu çile.. bebek çıktıktan sonra bide plasenta için ıkınmamız gerek bilmeyenler için söylüyorum ama cok hafif ıkınmak yeterli. onu cıkarttıktan sonra o an 500 ml kan kaybetmişim eğer plasentanın bi parçası içinizde kalırsa maalesef doktor elini sokup içinizde kalan parçayı çıkarmak zorunda. ama korkmayın ordan az önce bebek çıktığı için bişey hissetmiyosunuz. zar gibi bişey çıkarttılar o kalmış. dikislerim atıldı sonra beni kaldırdılar odamıza götürmek için hemen acele etmeyin benim orada tansiyonum düştü hemen bacaklarımı yukarı kaldırıp bişeyler içirdiler açtım susamıştım.. oğlum biraz da iri doğdu bu kadar zor geçmesinin bi nedeni de bu sanırım. 39+6 da başlayıp 40+2 de doğurdum. benim hikayem böyle uzun oldu daha çok yazılır ama işte.. hep pozitif olucağını umdum ama insanın başına ne geliceğini hiç bi zaman bilmiyoruz tek temennim kimse benim yaşadıklarımı yaşamasın yaşasa bile herşeyin bebeği kucağına aldığında unutulduğunu bilmesi.. benden buraya kadar oğlum uyandı😍