Baslikta da belirttim fakat tekrar soykeyim HASSAS İÇERİK!
Oncelikle uygulamadan bahsetmek isterim.Buraya girip Hassas içerik görüp hiç birini okumamıştım kaldıramam, etkilenirim diye.. öncelikle şunu belirtmeliyim ki iyiki burasi var, 8 aydır asla girmediğim içeriklere iki hafta önce bebeğim gidince gece uyumayıp hastane odasında hatim ettim… ilk önce uygulamayı sildim… girdiğimde o muhteşem kısım “ masal ve annesi doguma .. gün kaldi” yi gördüm.. ve vuruldum çocuğum çoktan doğdu da morgda yatıyordu.
Doğum hikayemi yazmayı çok istemiştim ama bir yandan da bebeğim doğunca fırsat bulamam ya belki de silerim uygulamayı derdim. Bugün içimde kalan bir şeyi yapıp doğum hikayemi yazacağım…
INSAN DOGMADAN ÖLÜR MÜ?
önceki gün annelerle doğum temizliğini bitirdik kendimi yormadim.. perdeler yıkandı camlar silindi. Valizim zaten hazır artık 9. Aydayiz mis gibi evimi kızıma hazır ettik…
Ertesi gün Eşimle balkonda kahvaltı ettik. Evi tutali tam 1 yıl olmuş buradaki ağaçta doğuma patlar bembeyaz mis kokulu olur masalimizda şuracıkta hava alır dedik. Bu lafı edince yüreğim sızladı keşke eşime demeseydim üzülecek dedim.. üzüldü de. Neyse hemen içeri girdim içim içime sığmıyor Bi gariplik var üzerimde 10 gündür. Kim bebeğimi sorsa içim sızlıyor. Hiç olmayan ağlamaları geliyor, öyle krizli kaprisli değil. Naz yok. Gözümdeki yaş durmuyor…. eşim dediki bence sen hamilelik depresyonuna yeni girdin. Ben de inandım doğum korkum yok ama herhalde içten içe etkileniyorum dedim. Önceki gece eşime bebek hareket etmiyor dediğimde dinledi sevdi hemen hareketlendi bizimki… sabah yine kahvaltı ettik içime kurt düştü. Eşim dinledi normalde evham yapma diyen adam hadi gel hem dondurma alayım size hem de hastaneye ugrayalim için rahat etsin dedi. Arabanın anahtarını bana verdi meğer anlamış araba sürecek halı yok adamin… kendi ellerimle ayaklarimla gittim hastaneye. Hastanemizde herhangi hır şey olur müdahale gerekir vs. Diye eve en yakın özel hastane…. olacağın önüne kim geçebilir… ilk nst ye alındım. Sonra doktora gideceğim. O nst de içimde kalmıştır… neden doktor 32. Haftada almadı diye çok üzülmüştüm Bi sorun olduğundan değil, girmek hevesi yüzünden. Zaten ertesi gün randevum vardı ve ilk kez nst ye girecektim
.. nst de hemşire bana dedi ki bes dakika uğraşıp duyamayinca “Bir çikolata ye ANNESI” bu lafı son kez duyacağımız bilemedim. Bu lafın oradan hoşuma gittiğini de bilemedim. Masalin annesiydim. Bu laf beni o kadar rahatlatti ki ne alakaysa ben onun annesiyim dedim… bebek rahmin arkasına saklanmış olabilir dedi. Ama ben çoktan ağlıyorum. Hastaneden içeri girmeden önce başladı zaten ağlamam eşime diyorum ki girmeyelim az sonra girelim eve gidelim…. neyse bir yandan ağlıyorum bir yandan gülüyorum rahmin arkasında ya hani bir yandan da çikolata yiyorum. Bi baktım başka hemşire geldi gayet sakin bir dakika uğraştı şu içtim… Ben geliyorum dedi doktorla geldi.. doktor nst yi alıp fırlattı kalk canım odaya geçiyoruz dedi ve benim dünyam karardı. Anladım ama anlamak istemiyorum ultrasona geçtik Bi baktım baygın gibi yavrum…. can yok “ex fetus” dedi gözleri doldu… Ben duymak istemiyorum eşim yapmayın hocam diyor gözleri doldu akıyor. Ben de tepki yok ultrasona bakıyorum… hadi masalim diyorum hadi kızım… yok… başka doktor çağrıldı adamın dediği şey, şu an soktasin tabi ben adam gelene kadar kendimden geçtim gözlerim patlayacak taşlar akıyor boğazım patlayacak yutkunamıyorum. Şoktan çıkınca ilk işin kendini suçlamak olacak yapma bunu. Kordon normal şu normal bu normal. Sadece kalbi durmuş…… o ara eşim kendi doktorum aradı doktorum bana bakan doktoru istedi dedgiig şey “nasılsın olur her şey çok normaldi”. İçimde masal ölmüş daha yeni ölmüş. Ben bunu anlamışım ama konduramamisim. Doktorum yola çıktı. Benim tansiyon fırladı radyolojiye gidip teyit edilecek ama beni yurutemiyorlar başım dönüyor kolonya getiriyorlar hastanede herkes bana bakıyor herkes koşuyor. Eşim anneleri aradı. Annemin o halini ölsem unutmam. Bana sarılıyor annem, sen üzülme olsun diyor. En sevdiğim kadın en sevdiğim kızla vedalaşıyor. Karnımı seviyor ağlıyor kendinden geçiyor. Daha dün ben onun kıyafetlerini sevdim, dolabını yerleştirdim demiyor da olsun diyor…. Ben o an inandım masalim ölmüş. Çünkü annem gelirse geçer sandım bir şey yoktur onlar Bi hal çaresini bulur dedim. Bulamadı…. beni dışarı çıkardılar hava aldiriyorlar eşimle sarıldık karnım yok hiç gerginlik gitmiş eşime dedim ki “can gitmiş gibi” o zaten farketmis ama işte… yatış işlemlerini başlatalım diyorlar inanamıyorum duymak istemiyorum hemen işlemler başladı. Doğum çantam yok diyorum. Eşime dedimki sen çantayı getir ama bebeğin kıyafetlerini getirme, sonra dedim ki bana da getirme emzirme bölmeli gecelik giymek istemedim…. ameliyata gireceğiz tabi oda doldu kaynanam annemler vs. Herkes gözümün içine bakıyor ben karnıma… herkes ya beni zehirlerse diye düşünüyormuş, ben bir an önce sezeryan olayım kalp masaji vs. Yapılır diye bekliyorum. Karnıma elledim, gitmiş kızım karnım inmiş. Gergin değil. Ameliyat onlugunj giydiriyor eşim aynadan bakıyorum karnım yok…. içim dağlandi. İçim söküldü. Amelyta girdik herkes konuşuyor yok alırsa söyle yok nasılsın vs. Ben diyorum iyiyim Bi an önce açın beni. Bi ses bekledim canlarım Bi ağlama sesi ama bak yaşıyormuş bebekler çok güçlü sesi… gelmedi o ses. Bitti doğum. Beni odaya aldılar. Bebeğimi gömdüler. Herseke sordum hepsi gördü ben hariç. Ben istemedim görmek kopamam dedim elimden alamazlar… hoş rüyamda görmüştüm cennetimi ay parçasını…
Benim kızımı gömmeye gittiler… Ben hastanede kivranirken yavrum gömüldü. Onun Bi mezarı var. İlk gece yalnız kalmak özledik hastanede eşimle. Hiç uyumadım hiç insanın gözyaşı bilmiyormuş iki hafta oldu kesilmiyor. O gece iyi dedim hastane anlayışlı yanıma hiç bebek koymadilar. Saat 05.03 bebek doğmuş yan odama getirdiler bir ağlıyor… yaralarını sarmak istiyorum… bağırıyor annesine kızıyorum ama kendim söyle hissediyorum ; şu içiyorum gibi kulaklarımın pası siliniyor gibi suya kanamiyirum gibi. Biraz daha ağla diyorum içten içe kurban olayım ağla duyayım sesini bebek. Yanıma bakıyorum bebeğim yok. Karnıma dokunmadım bir hafta içim Söküldü. Etrafıma bakıyorum benim bebeğimi de getirecekler diye. Bebek ağlıyor, ben ağlıyorum eşim ağlıyor…. kalkıp yürüyüş yapıyoruz nst sesi geliyor bir odadan… dedim eşime ben bunu duyamadım çok istemiştim bst ye girmek nedense. Ölüm sessizligini duyacağımız bilemedim.
Herkese sordum “sen gördün mü?” Kime benziyordu eli nasıldı saçı var mıydı ayakları nasıldı….. saçı varmış evet en çok saçları olsun istedim siyah siyah… benim gibiymiş saçları çenesi. Babasına benziyormuş yüzü. 48,5 cm mis kızım. Kurban olurum fitmiş :) bana aldırmış kilolari hep… oyyy oy eve geldik… tabi annelere dedim her şeyi toplayın ben kaldıramam. Eve geldim hem topladıkları biliyorum hem arıyorum eşyaları oturdum ağladım. Ger şeyi götürmüşler diye. Sonra eşim beni çağırdı yanına gittim. Bak ağaç patlatmış çiçeklerini dedi bembeyaz ağaç. Balkonuma uzanmış bembeyaz gerçekten doğum yetişmiş…. inanamadım. Karnım yok, yanım boş, evladım gitmiş…. ama ağaç çiçek açmış. Nasıl açmış hiç mi üzülmemi dedim…. en son kızımla yediğim cevizi gördüm. Son ana kadar beni kusturdugu tuvalete girdim. Dolapları karıştırdım. Halılara bastım, qyni yatağa girdim soluma döndüm yatağa vurmasını bekledim…. elimi götürdüm dayanamadım Bi daha ellemedim karnimi. Dikislerim ağrıdı evet sezeryan zor evet öyle evet böyle evet. Ama hiç canım yanmadı. Kalktım ilk kalkista bile destege cok ortaya duymadan kalktım. O acı bana kızımdan kaldı.simdi gidiyor acılar ben üzülüyorum. Iuiki sezeryan olmus da masalimin izi kalmış diyorum.
Masalim canım kızım. BIR VARMIS BIR YOKMUS…. Can özüm seni çok seviyorum cennet kuşum. Sokakta gördüğüm bebekleri sen sanacağım belki bi süre. Yüzlerine bakacağım hamileyken bakmadim , kucağıma almadım ben kızımı bekliyorum derdim… şimdi Bi bebek görsem bağrıma bassam öpsem diyorum. Burnum aç annecim seni koklamak için deliriyorum. Kollarım aç annemm . Senin kilonda ağırlık ariyorum. Dudaklarım aç kızım öpmek istiyorum kavruluyor dudaklarım. Evim mis gibi kokuyor senin için…. ama ben senin kokunu istiyorum… Rabbım yar ve yardimcimiz olsun. Ondan geldik ona gideceğiz… benim masalimsa; BIR VARMIS BIR YOKMUS…