Arkadaşlar, 4 aylık bir kızımız var, hep tek çocugum olsun istemiştim, ama eşimle evlenince ikiyi hayal ettik.. hamilelik süreci lohusalık bana biraz zor geldi.. açıkçası bir daha başa dönmek istemiyorum ama henüz erkende.. dün eşim namaz kılarken gözünün önüne evlat edindiğimiz gelmiş hatta adı da Ali imiş ve gözleri dolmuş bana sordu ben de olur çok mutlu olurum dedim.. yaşam şartlarımız standarlara göre iyi, yakında daha iyi olacak inşAllah eşimin işleri oturuyor.. sorum şu ben sevgi olarak az öz seven biriyim çok prensiplerim var eşim kücücük bir hata yaptıgında dahi eksi hanesine istemeden kaydeden biriyim.. ama bir o kadar da anaçım, sabırlıyım.. baskalarının cocuklarını deli gibi sevmem ama kendim büyütüp anne diyip emzirirsem herhalde severim.. kızımla arasında asla haksızlık etmem buna eminim.. böyle biriyken sizce bunu başarabilir miyim kendi dogurmadıgımı cok sevebilir miyim :) ?