gurbetcianne97 Allah sabir versin . Satırları okurken kalbimdeki acıyı hatırladım gözümden yaşlar akdı.. gerçekden bu aci nasıl bi hiss yaşayan bilir … Öncelikle çok üzuldüm hatta bu sozleri yazrken alıyorum çunki bende yaşadım 2 ay bundan önce 20 ocak bebeyimin klabinin durdunu örendim herkes bebeyiyle hastaneden çıkarken ben bir kutuda naylon poşete sarılmış bebeyimin cansız bedeniyle çıkdım dokunmama bele izin vermediler canım okadar yandıkı . Öldum öldüm diyosun ama ölmüyosun yaşıyosun …canım kardeşim senin acın dahada büyük sen yuzunu gordun ve o yüz her nefes aldında aklına geliyordur en kotusude her sağ tarafina uzandina şimdi haraket edermi diye dusunuyosun ama artik olmadığı aklına geliyo . Ben bebeyimi 20 ocak kaybetdim dokdorum biray korunup yeniden gel dedi ve 20 şubat rengl oldum 20 martda hamile olduğumu örendim . Söylicem oki o aci hep.senle hiç geçmiyo ah çeksende , alasanda , ac susuz kalsanda geçmiyo.. bak sen biran önce kendini toparla olurmu .. iyi ol hep umut etmekden hiç pesetme dualarımdasım tez zamanda sağ salim bir evlat nasib etsin Rabbim sana
GÜZEL ANNE 💚