HappyMom Şans eseri öğrenmiştim. Öğrendiğimde doktorun odasında annem babam ve ben vardık. Gözlerim dolmuştu,yutkunamamıştım…Babamında ağlamaklı olduğunu unutamıyorum. Annem hemen ağlamaya başlamıştı zaten.Onlar benim büyüdüğüme birkez daha şahit olurken,bende nekadar yolun başında olduğumu farketmiştim…Tek korkum annem gibi bir anne olamamaktı.Ama şuan iki evladımda yanımda ve ben annem gibi bir anne olabilme yolunda emin adımlar ile ilerliyorum. Umarım başarabilirim. O an’a geri döndüğümde hala hıçkırarak ağlıyorum. Hayatımda belkide ilk defa okadar garip hissetmiştim kendimi. Bi yanım mutlu bi yanım oldukça kaygılı. Ama dönüm noktan ne diye sorsalar o an’ı anlatırım 🌸