Gzmmtrkmn benzer şeyler canım. benm ilk gebeliğin kimseyle konuşmak istemiyorum. konuşunca da mutlaka kırıp geçiriyorum karşımdakini.sebepsiz ağlama isteği sürekli hem de.hep olumsuz şeyler geliyor aklıma artık kafaya o kadar çok takmaya başladım ki geçmişi geleceği vs herşeyi gündüz bulantılar gece de baş ağrıları başladı uyuyamadım. mutsuzum, halsizim, dışarı çıkmadım, eşimle dahi irtibatımı kestim. böyle nereye kadar gidecek dedim bebeğime de zarar vermeye başladım diye düşündüm ve kendi kararımla psikoterapiye başladım iyi ki de başladım 2 hafta önceki benle şimdiki ben çok farklıyız.