Ben ikisinden de korkuyorum. 36. Haftamdayim. Başa gelen cekilir dusuncesindeyim artik. Bu bebek vucuda girdi, elbet bir yerden cikacak ☺️ normal doguma sans verecegim. Gelmezse son haftaya kadar mecbur sezeryan olacagim. İkisinin de zorlugu var. Cok arastirdim. Ama gorup sahit oldugum tek sey, normal dogumda toparlanma okadar kolay oluyorki. Arkadasim dogum yapti gunduz, aksam hastaneye ziyarete gittim. Birde ne goreyim sanki dogum yapan o degil. yanindakilerle sakalasiyo el kol sakasi yapiyor hizli adimlarla yuruyor egilip kalkiyor. İkramlar yapiyor. Sastim kaldim. Kiz dedim yatsana nazar olacaksin, biraz ay vay de , sizlan numara yap dedim . ☺️ Ayni sekilde sezeryan olan arkadasim ise agir bir ameliyat gecirmiscesine yatakta oylece yatiyordu kipirdamadan. Ne tuvalete gidebiliyor yardimsiz, ne bebegini kucagina alip opup koklayabiliyor. Bebegi orda agliyor , kalkip alamiyor. Birinin ona getirmesini bekliyor 😔 Surekli aci sizi icerisinde. Yuzunden cektigi aciyi anlayabiliyosun ve orada bulunmak istemiyorsun. Seni cok olumsuz etkiliyor. Hastanede gorduklerim bunlar. Ama eve cikinca da sezeryanli annenin toplanmasi uzun suruyor diye duydum. Evdeki hallerini gozle gormedim. bence kendini strese sokma. Bebegini dusun kavusacagin ani. Dogum sekli zaten bu bedenimize kodlanmis normal dogum sekli olarak. Fitratimizda o var. Kadin normal doguracak sekilde yaratilmis. Soyle dusun, cok kotu bir sey olsa normal dogum. Bu kadar insan normal dogurmaz. Hadi ilkinde tecrubesiz olup bilmeden etmeden yanildida normal yapti diyelim. Ee ikinci ucuncu cocugunw hamile kalip yine normal dogum yapan var. Bu kadar insan kendinin dusmani olamaz degil mi 😇 allah sanada banada tum diger annelere de kolay dogum nasip etsin. Ve isteyen herkese annelik nasip etsin.