papatya_35 gebelik öncesi sigara kullanıyordum, hamilelik kararı aldığım gün sigarayı bırakmaya karar verdim aslında hep bırakmak istiyordum ama hiç cesaret edemiyordum veya bunun için kendime bir motivasyonum yoktu ama bebek işi beni baya motive etti , sigara içen bir anne olmak istemiyordum. İlk üç gün çok zordu sinir stres sürekli kendimi yemeğe verdim nikotin krizi beni en çok yokladigi günlerdir. Sonra yavaş yavaş ellerim uyuştu öksürmeye başladım vücut nikotinin bana yaptığıni vücuttan atmaya çalışıyordu. 1 hafta geçtiğinde daha da azaldığını hissettim günde sadece bir iki kez aklıma geliyordu, kahve yanında alkol sohbet vs yanında sigara içmeyi çok severdim öncelikli olarak bunlarin yanında sigarasızliga alistirdim kendimi. Sigaradan öncede kahveden muhabbetten zevk aliyordun diyerek kendimle konuştum. Benim en çok korktuğum beni tetikleyen şey ofkeydi ve öfke anında da tuttum kendimi. Sigara seni sakinleştirmeyecek dedim kendime. Beş dk geçiyor geçmiyor unutuyodum zaten. Bir ay geçti geçmedi tamamen sigaraya olan ilişkimi bitirdim. Yani bir aydan sonra canımın istemesini bırak tiksinmeye başladım. Eskiden yolda yürürken sigara içmesini seven ben, şimdi sokakta sigara içen insanalra bile kızar oldumm. Şunu söyliyim başta çok zor geliyor evet ama geçiyor bir ay dan sonra tamamen bitiyor, ben bıraktığım için öyle mutluyum ki nerdeyse 9 ay olacak belkide bilmiyorum 32 haftalık gebeyim, eşim de içerdi bir ay önce eşimde bıraktı sigarayı , artık daha sağlıklı bir aileyiz ve bunla gurur duyuyorum çünkü zor biseyi başardık ve biz bunu bebişimiz için yaptık ☺️ Birde şunu ekliyim 1 tane içersen gerisi mutlaka gelir o yüzden bırakırsan kökünden kesmeni tavsiye ederim. Emin ol hiç başlamamış gibi olacaksın zamanla 👍🏾👌🏾☺️