boymomyz evlilik zor zanaat. Zira iki ayrı bedenin tek ruh olması kolay değil. İnsan çoğu zaman annesiyle, babasıyla, kardeşiyle anlaşamazken henüz az bir zaman veya senelerdir tanıdığı biriyle aynı evde yaşaması oldukça zor. Kimiz aman alan istersin kendine ama bilirsin ki o insan artık hep evde olacak 😅 Önemli olan saygı ve sevgi çerçevesinde ilerleyebilmek. Ve en önemlisi saygı. Rabbim saygımızı yitirtmedikten sonra diğer tüm taşlar yerine oturur. İnsan saygı duyduğunu anlar, sever, sadakat duyar vs vs.
Bebek konusuna gelecek olursak zor bir süreç evet. Benimde hala içimde kanayan yara ama ne yazık ki hayat yara alıp alıp daha da güçlenerek ve sabrederek yola devam etmeyi öğretiyor insana. Ben hiç ağlayabilen biri değildim ama operasyondan çıktığımdaki halime benimle birlikte hemşireler, doktorum bile ağladı gelip başımı okşadılar. Gözden yaş akmayınca zehirde gitmiyormuş. Ben de tam 3 hafta aynı senin gibi kalbi hiç atmamış ya da durmuş miniğimle yaşadım. Her kontrole giderken dualarla gittim çıkarken yine de umut var diye ama ağlaya ağlaya çıktım. En sonunda doktorlar bana zarar verdiğini söylediğinde mecbur kaldım. Ama Rabbim bizim için bizim istediğimizden daha afiyetlisini verir her zaman. İsyan hiç etmedim ama çok ağladım, unutmadım ve unutamam. Zira soran olunca hala diyorum benim 3 bebeğim var. Biri melek olan yavrum, diğeri evladım gibi sevdiğim kedim, üçüncü de rahmimde umutla beklediğim büyüyen bebeğim. Bazen imtihanlara tabi oluyoruz işte. Belki bu da bir imtihan. Sabredip tevekkül ederek atlatılıyor inşallah. Unutulmuyor, acıyor ama mecbur hayata devam ediliyor. Ki sizde bunun bilincindesiniz. Canınız yansa da ilerlemek için geleceğe dair planlar yapıyorsunuz ve bu çok güzel. Zira hayatın vurduğu tokatla yere yığılıp kalkmazsak hiç kimse elimizden tutamaz. Bize bizden iyi ilaç yok. Eşler, aile ve arkadaşların desteği olur ama insan kendini kendi iyileştirir. Dilerim Rabbim kimseyi evladıyla ve evlat acısıyla sınamasın. Eve geldiğimde ilk düşündüğüm de şu oldu. Benden büyük derdi olanlar var. Ya sağlıklı doğmasaydı, ömür boyu acı çekseydi, veyahut belli yaşa geldiğinde onu kaybetseydim. Rabbim bazen küçük musibetlerle büyükleri önler derler ya. Belki de daha çok canımız yanmasın diye böyle bir acı yaşattı bize kim bilir. Hikmetinden sual olunmaz. Verdiğine de şükür, vermediğine de şükür. En azından güzel yerde bebeklerimiz 🙏🏻