Arkadaşlar ilkokuldayken adını bile hatırlarım down sendromlu bi erkek çocuk arkadaşım vardı.Yuzu gitmez aklımdan.Ah canım sürekli ağlardı.Dalga gecerlerdi akran zorbalığı diye bişey var.Ben savunmaya çalışırdım içim acirdi.Tahtaya kalkıp bişey solicek olunca daha ağzını açmadan sınıftaki terbiyesizler gülmeye başlardı.Simdi ben 40 yaşıma geldim o yaşıyor mu bilmem ama hep ölmek istiyorum derdi daha o yaşta 😢😞 Yapmayın arkadaşlar onlara bunu yaşatmayın.Zor biliyorum ama biz yetiskin olmamıza rağmen zorlaniyoruz onlar küçük yaşta bunlarla nasıl baş etsin.Hergun psikolojik olarak eridiğini görmeye içiniz yetmez daha kötü bence…Sağlıktan bahsetmiyorum bile ☹️