Herkes gibi klişe ama olmazsa olmaz olan bir cümleyle başlayacağım bende. Çok şükür bana da doğum hikayemi yazmak nasip oldu. Bel fıtığımın iyice azmasından dolayı 37 hafta olur olmaz doktorum sezaryeni planladı. Bütün gece heyecan , korku karışık ne uyuyabildim ne uyanabildim. Sabah 6 da duşumu aldım annem ve eşimle beraber hastaneye geldim. Gelir gelmez odamda üzerimi çıkarıp önlüğü giydirdiler , sondamı taktılar (benim canım hiç acımadı şahsen , korkmayın) hazırlıklar bitince ameliyathaneye indik. Neredeyse 13-15 kişilik bir ameliyathane grubu beni resmen çapraz sorguya aldılar , anestezim genel yapıldı fıtıktan dolayı spinali zararlı buldular. Başın dönecek dediler , başım dönmeden sızmışım. En son ameliyathaneden çıkarken Sema hanım diye bağıran birilerini hatırlıyorum ama asla ayık değildim 😂 annem eşim kardeşim ve eşimin ailesi kapıda beni bekliyordu ama ağrılarım benim için dayanılamayacak düzeydeydi. Bebeğim diye ağlayıp inliyormuşum. Eşim aynı soruyu tam 8 kez sordun dedi 😁 Tamamen uyandığımda annem eşim kardeşim ve kayınvalidem başımda ağlıyordu 🌸 Hemşireler odaya gelince karnıma bastırıp alttan beni bir güzel parmakladılar ve malesef bu her saat başı olmak üzere 8 kez yapıldı. Benim için çok çok zordu. İlk ayağa kalkışım şükürler olsun ki ağrı kesicilerinde etkisiyle oldukça acısız oldu , sadece karşıya bakın besmele çekin Allah dayanma gücü veriyor. Bebeğim 2800 doğdu tam bir karaoğlann🥰 Odamıza getirdiklerinde aileler eşimle beni yalnız bıraktı cok duygu doluydu o anları kelimelerle ifade edemem. Solunum sıkıntısı var ama kuvözde değil , sadece arada alıp bakıma götürüyorlar sonra geri getiriyorlar. O kadar güzel kokuyor ki anlatamam içime geri sokasım var. Şuan için gazımı çıkaramadım inşallah oda olur bir an önce. Bol bol yürüyüş yapmaya çalışıyorum inşallah tez vakitte Aybars’ımı alıp evime giderim. Beni merak eden , dua eden güzel kalplerinizi mucukluyorum , iyi ki varsınız kızçeler ♥️