Doğum hikayemi yazıyorum.
öncelikle geçtiğimiz hafta grip oldum ancak koku alamayınca gidip test verdim ve pozitif çıktım. karantina süreci başladı ama benim 3 gün sonra 39. hafta kontrolüm vardı. doktorumu aradım pozitifim dedim. bana nefes darlığı olursa göğüs cerrahına git sebze meyve ağırlıklı beslen dedi ve doğumla ilgili en ufak bir şey söylemedi. sancın gelirse suyun gelirse vs. diye. kontrole gelme karantinanın bitmesini bekle dedi. karantina bitince 40+2 olacaktım. o kadar sinir oldum ki doktora negatif çıktığım an ona gitmeyi bırakacaktım. neyse ben 5. gün test verdim ve negatif çıktım. hemen başka bir özel hastane doktoru ile konuştum 39 haftalığım beni kabul eder misiniz dedim etti de. eski doktorumun ultrason dahil muayenesi 10 dk sürüyordu. çocuğumun yüzünü görmek için uğraşmıyordu bile. kilosu boyu vs için bakarken özenmiyormuş bile bunu anladım. öyle ki eski doktorumda 3400 çıkan kiloda yeni doktorum 3 kere ölçüm yaparak 4100 gr olarak ölçtü. yanlış çıkmasın diye uğraştı ultrasonda anlattı konuştu. (bu arada aynı hastanenin iki ayrı şubesi.) o kadar detaylı anlatıp bilgiler verdi ki ben aylardır afedersiniz mal gibi gidip gelmişim. Bu size 1. tavsiyem eğer doktorunuzla ilgili içinize sinmeyen sizi tatmin etmeyen bir şeyler varsa değiştirin. ben bugün aylardır görmediğim ilgiyi 1 muayenede gördüm. ve doktor beni 1 muayenelik tanıyor yarın doğumuma girecek.
bebeğim iri bir bebekti başından beri. başı iriydi ama bu kadar kilo alacağını inanın tahmin etmedim. ben son 2 haftada 1 kilo verdim çocuk 600 gr almış. 32. haftadan beri baş aşağı duruyor. çatı muayenem de uygun çıktı. normal doğurmak istedim kolay toparlanabilmek için. ama kilolu bebekleri normal doğumda çok çekiştiriyorlar kolu çıkar omzuna birşey olur falan. çok da göze almak istemedim. ayrıca kovid negatifim ama burun tıkanıklığım devam ediyor. nefesimi kontrol edemezsem diye de çok düşündüm. yani saatlerce sancı çekip nefes problemi yaşayabilirdim. Normalde de burundan sıkıntım var gebelikle iyice arttı. Bugün sabah nst ye girdim. ilk defa sancım çıktı düzenli ve 80in üzerinde. ama bebeğin kalp atımı düşük çıktı. öğlen bir daha alalım dediler. saat 1 de yeniden nst ye girdim. yine sancım çıktı ama bebeğin atımı düzelmişti. Doktorun yanına tekrar gittim ve sezeryan istediğimi söyledim. zaten sezeryan ihtimalim olursa diye 1 hafta önceden sağlık ocağında testlerimi yaptırmıştım. böylece ne ekstradan para verdim ne de vakit kaybı oldu. bu da size 2. tavsiyem. her şey insanlar için var sezeryan da olacakmış gibi testleriniz tam olsun.
10 Kasım sabah 7 buçukta hastaneye geldik. yatışımız yapıldı. ameliyathane indik sedye ile. anestezi doktoru geldi belimden iğne yaptı ama hiç acımadı. sonra uyuşmayı hissetmeye başlıyorsunuz. ayaklarınız karıncalanmaya başlıyor. hemen koldan serumunuz bir kolunuzda tansiyon aleti. doktor geliyor her yere tentürdiot sürüyor herhalde önümde perde vardı görmedim ama öyle hissettim. sonrasında yapılanları sadece çekiştirme gibi hissediyorsunuz kesinlikle acı sancı yok. ameliyat sırasında 2 kere tansiyonum düştü. ilkinde diş etlerime kadar bir nabız vuruşu hissettim resmen. hemen ilaç yaptılar. ikincisi de çocuk çıktıktan sonra oldu. yine ilaç verdiler geçti.
gelelim bebeğin doğum anına. bebeği çıkarttılar ama ağlamadı. çünkü boynuna 1 tur kordon dolanmış ve kakasını yapmış. hemen bana vermediler bu yüzden çok kakalıymış. hemen temizleyio muayene ettiler temizleme sırasında öksürdü falan sonra ağladı ama o kedi yavrusu gibi sesi çıkmıyor 🙈 sonra yanağıma koydular ama fazla durmadı duş aldırdıkları için. sonrasında benim yaramı kapatmaya başladılar o arada gözlerimi kapattım dinlendim.
odaya çıkarttılar bebek benden önce gelmişti. ayaklarım çok uyuşuktu. karnımda da yavaştan ağrı başlıyordu. öyle ki su içerken genzime gitti öksüremedim boğulcam sandım.
en zor anım ise kanama kontrolü yapıldığı zaman oldu. mecburen karnınıza bastırıyorlar. hüngür hüngür ağladım yalan yok hemşirenin elini ittim en sonunda. kalkmak yürümek can yakıyor ameliyatlısınız sonuçta. ama kanama kontrolü maalesef çok ağrılı.
oğlum çok sağlıklı. 3910 gr 54 xm boyu var. emmek için savaşıyoruz adeta. yarım saatte bir memeye koyuyorum ki tutmayı öğrensin. ayağa kalktıktan sonra işim daha kolay oldu altını aldım kıyafet giydirdim.
80 kilo ile doğuma girdim L beden depend aldım çok rahat oldu. yemek olarak sadece çorba veriyorlar. ben yanımda hurma kuruyemiş kayısı hoşafı getirdim. onları da ekstradan yiyip bol su içiyorum. gazım henüz çıkmadı.
yanımda hiçbir aile bireyim yok. eşimle kör topal ebeveyn olmayı öğreniyoruz. nazlancak kimseniz olmayınca bütün işleri anlamak bilmek zorunda kalıyorsunuz. Darısı tüm doğum bekleyen annelerin başına olsun. Bütün acılar geçiyor geçecek elbet. kendinizi korkutmayın. bazı şeyleri kabul edin ve yolunuzu çizin. Rabbim kimsenin kucağını boş bırakmasın 🙏