3 Kasım gece otururken vajinamda ıslaklık hissettim ama su gelmesi gibi değildi. 15 dakika sonra mutfağa su için gittiğimde 2-3 bardak su kadar su geldi, enfeksiyon riski oluşmasın diye hastane çantasını alıp hastaneye geçtik.
Muayene oldum, yatış verildi. 1 parmak açıklık var denilerek tek kişilik, gayet temiz ve güzel bir odaya alındım. Saat 01.00 i geçtikten sonra kendi sancılarım başladı. Sabaha karşı stajyerler gelmeye başladı, 5 farklı üniversite görebildim yakalarında; her içeri gelen asistan dr, intern Dr, ebe, hemşire herkes ayrı parmak muayenesi yaptı. Kaba bi tabirle gelen giden parmak attı. Aralıkları 5 dk sürmeyen parmak muayenesi bile yaşadım. Saat 11.00 e doğru açılmam ilerlemeyince suni sancı takıldı. Yine stajyerler drlar herkes girip çıkıyor nst ye bağlıyım.
Dozunu saatler geçtikçe arttırdılar ve buna bağlı olarak ağlamalarım ve feryatlarım başladı. Belden gelen bir sızı, suyum zaten evde gelmiş bekletmeleri mantıksız…
Her gelenin parmak atması olayı devam ederken 4 Kasım 02.30 gibi acıyla bağırdım “açılmıyorsa neyi zorluyorsunuz” diyerek. Gün içinde pilates topu, yürüyüşler, egzersizler, sıcak duş defalarca yapmıştım. Sezaryene alınmak istediğimi beyan etmeme rağmen doğumun normal olmasını beklediklerini söylediler, elbette ben de normal olmasını istiyordum ama suni sancı 12 saati geçmiş ve suyum gelmeye de devam ediyordu. İçeri girenin ne Dr ne hemşire olduğunu anlıyordum.
Sabah 7’ye doğru “belki sezaryene alınabilirsiniz” dediler ve bunu söylediklerinde halen suni takılıydı. Saat 9’da sezaryen kesinleştirildi ve halen suni takılıydı. Saat 10.00 da suni çıkarıldı, bu sefer acil değilsiniz diyerek bekletilmeye başlandım. 31-32 saate yakın bekleyip suyum gelmiş olmasına rağmen sırf nst normal çıkıyor diyerek sıra bekletildi ve saat 11.20 de sezaryen başladı saat 11.31 de oğlumun doğumu gerçekleşti, bunca şeyin en güzel anı oydu..❤️
İlk muayenesi yapıldı, anneyle servise çıkabilir dendi ve odaya geldik. Emzirme başarılı oldu, memeyi tuttu ve sütüm geldi. Gece 01.00 gibi bebeğimden kan alındı ve 03.00 gibi anne karnında susuz kaldığından dolayı enfeksiyonu var diyerek çocuk hastanesine yatışı verildi. Tahminen 1 hafta sürer çıkışı dediler ve görüş sadece pzt günleri 5 dakika olduğu söylendi. Sabah ebeler geldi, sütünü sağ ver dediler. Tamam pompa aldırayım dedim, olmaz öyle şey elinle sağ dediler. Onlar mememi sıkıyor süt geliyor ama ben sıkınca olmuyor. Kırk yıllık anne değilim ilk gebeliğim bir türlü beceremedim, yapamıyorum diye sütün var ama sen sağmıyorsun tavrına büründüler. Gelen gidenin göstereceğiz diye meme başımı sıkmasıyla ve benim beceriksizliğimle meme başım yara oldu.
Anesteziyi ve suni sancıyı atmam için kahve içmem önerildi, akşam ağrı kesici yapıldıktan sonra sıcak su rica ettim, “ağrın mı var da su istiyorsun yeni iğne yaptık ya” dediler. Sıcak suyu verdikten sonra “sezaryenlisin ağrın tabiki olacak” dediler “32 saatten fazla sancı çektim” dedim, “e normal” dediler.
Bugün taburcu oldum evime geldim ve bebeğim orada. Çok çok üzgünüm, hastanenin steril olmasından memnun iken ne doğum sürecinden ne personelinden memnun kaldım, meleğimden ayrı kalmam ise cabası.. 🥺 şimdiden çok özledim..