Uzun olabilir şimdiden özür dilerim kısaltıcam elimden geldiği kadarıyla. Hep okuyordum,bana da kısmet oldu sonunda
Ankara’da yaşıyorum ilk gebeliğim. 29 Ekim’i 30 Ekim’e bağlayan gece kulaklarım uguldadi ve banyo yapmak için kalktığımda yere yigildim. Eşim apar topar hastaneye götürdü. Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Cebeci Kadın Doğum Polikliniği biriminde takipli idim. Düşmeye bağlı olarak bebek plasentadan ayrılmış olabilir,müşahade altinda tutucaz dediler. 31 Ekim de dahil olmak üzere yatışım kesinleşti. 31 Ekim sabahı itibariyle 2 saatte bir NST’ye bağlandım. Akşamına sancı başlasın diye rahimden 2 kere ilaç verip çatı muayenesi yaptılar (Açıklığım 2 cm ile başlamış ilacın etkisiyle 4 cm olmuştu)
1 Kasım sabahı kahvaltı yapmadan yeniden NST’ye bağlandım. 140-150 arası idim. Şeker hastası olduğum için ve bebek gelisimini tamamladı sayıldığı için riske atmayalım doğumu başlaticaz dediler. Kahvaltı yaptıktan sonra tekrar cagrildim ve süreç başladı
12.30a kadar nstye bağlı kaldım,lavman yapıldı,sonda bağlandı. Açılmam 11 cm olmuştu,12.30da doğumhaneye alındım. 12.54te kizimi aldım kucağıma. 01.11.2021 dünyaya geldi meleğim(39+0 olmuştuk) Naçizane tavsiyelerime gelcem
1) Şartlarınız elveriyorsa KESİNLİKLE VAJİNAL DOĞUM olsun(Ki ben vajinismusum. Alttan muayenede dahi zorlanir kasilirdim)
2) Travayda diğer gebelerin etkisinde kalmayın,kendinizi o an için dış dünyaya kapatın
3) Bağırmak yerine ıkınmayı düşünün (Nefesiniz enerjiniz dermaniniz kalmıyor yoksa)
4) Doğumhane ekibi ile sürekli iletişimde olun( Beni biraz da bi kurtardı hep konuştum onlarla,destek istedim karşılıklı yardimlasalim dedim)
Aklımda kalanlar bunlar. 3 günlük olduk henüz. Aklınıza takılan merak ettiğiniz bir şey olursa kendi deneyimlerimi elimden geldiğince izah etmeye çalışırım.