Herkese merhabalar , son birkaç haftadır bebek doğmuyor diye diye sonunda doğurdum. 40 hafta olana kadar nst de en ufak bir sancı dahi çıkmamıştı. Hatta 39 haftalarda iken doktorum bebek kanala girmemiş sezaryen ihtimali de olabilir demişti. 40. haftada sabah doktora gittik. Nst de yine sancı yoktu. Doktor 3 seçeneğin var dedi ya 41 e kadar bekleyeceksin ve tüm riskleri göze alacaksin , ya suni sancı verip doğuracaksın ki burda sezaryana gitme ihtimali de var ,ya da sezaryan olacaksin dedi. Eşimle konuştuktan sonra risk almak istemedik hiç sancim olmadığı için sadece suni şancı fikride bana zor geldi ve sezaryan karari aldik. Doktorum yarın ac gel yatişini yapalım diyerek bizi gönderdi. Saat 10.30 gibi hastaneden çıkıp annemlere geçtim. Eşimde işe geçti. Saat 12.30 gibi adet olur gibi karnım ağrımaya belim ağrımaya başladı. Acaba bu şancı mi diye aklımdan geçti. Sonra takip edince belli aralıklarla ağrı geldiğini fark ettim. Tutabildigim kadarıyla dakika tuttum ve gördüm ki git gide dakikalar azalıyor.esime mesaj attım ağrılarım var ,iş çıkışı oyalanmadan hemen gel diye. O sırada bende her sanci geldiğinde bol bol yürümeye ve derin derin nefes alıp vermeye başladım. Biraz çorba içip,,muz yedim şancı durduğu sırada. Saat 4.30 gibi artık sancıların daha da siklastigini fark edip hemen eşime mesaj attım gel diye. Eşim gelince annemi de alıp, Kayinvalidemi de alıp kendi evime geçip duş alıp biraz daha sıklaştıktan sonra hastaneye gitme planım vardı ama arabada sancıların 5 dakikaya düştüğünü fark edince eve gitme planını iptal edip direk hastaneye gitme kararı aldık. Evden çeşitli süreleri okuduğum suyu ve meryem ana otunu ve hurmalari alıp direk hastaneye geçtik. O sırada saat 17.30 civarıydı.k. Hastanede nst de sancılar baya belirgin çıkınca hemen açıklık baktilar. 4-5 cm açıklığın var dediler. Ertesi gün sezaryan günü almışsın hâlâ düşünüyor musun diye sordular. Epiduralde yapabiliriz dediler.Bende kendi sancim geldiği için normal deneme kararı aldim. Odaya aldılar suni şancı ile desteklediler. O sırada epidural yapması için malzeme gelmesini bekliyoruz ama ben ne olur artık gelsin şu malzeme diye yalvarıyorum. Açıklık 6 cm oldu ve saat 21.00 ’di ve epidural yapıldı. Daha sonra her sanci geldiğinde ıkınmaya basladim. 7 8 9 cm derken saat 22.00 civarında artık tam açıklık dediler ve doğum salonuna aldılar ama artık aşağı doğru şiddetli baskı hissediyordum. Hissediyorum epidural etkisiz mi diye sorunca baskıyı son kısımda hissedeceksin yoksa doğamazsın dediler. Artık son kısma gelmiştik. Ikinmaktan yorgun düşmüştüm ama çok şükür dişimi sıkıp ya bismillah diyip son bir gücümle ikindim ve çok güzel bir rahatlama hissi ile birlikte saat 22.20 , 1 kasım da minik prensim doğdu. O an o kadar müthiş bir rahatlama hissi geliyor ki anlatamam. Peşine eşi de geldi. Bu arada kesi yaptıklarını his hissetmedim. Dikerlerken biraz canim yandı ama ben artık kurtulmuş olmanın verdiği sevinçle onuda unuttum. Minik kuşumu görünce dünyam aydınlandı. Allah herkese nasip etsin inşallah. Bu arada bol bol inşirah süresi, summessebila yesserahu okudum. Anneme herkese haber ver bana kuran okusunlar dedim. Meryem ana otunu da kullandım. Önceden okunmuş şu ve hurmayı da içip gittim. Ve meryem süresini açıp dinledim. Nefes egzersizi de işe yarıyor ama en çokta sancılar çok şiddetli olduğu kısımda minik kuşumu kucagima aldığım kısmı hayal ettim. Çok şükür şimdi yanımda uyuyor. Bizim minik kuş sezaryan olmak istemedi ve tam 40 hafta olduğu gün kendi gelmeye karar verdi. Uzun oldu hakkınızı helal edin🙂🙂🙂