yazim ve noktalama hatalarım olabilir şimdiden kusura bakmayın 🙏 Sonunda kendimi hazır hissedip hem hamilelik hemde doğum surecimi paylaşmak istedim. Hamileliğimin ilk aylarında ne mide bulantısı ne kusma hiç yaşamadım ilk kızımda da böyle olmuştu o yüzden rahat gecirecegimi düşünmüştüm hamileligimi. 6 aylık olduktan sonra benim düzensiz kasilmalarim olmaya başladı. doktorum bebeğin kafasının rahime baskı yaptığını söyledi yatış verdi ama beni evde bekleyen kuzum olduğu için kabul etmedim kimsem yoktu yanımda annemi sesledik ama şimdi gelirsem doğuma kadar bekleyemem dedi o yüzden gelmedi bende bir şekilde idare etmeye çalıştım. Kasilmalarim artık o kadar farklı bir boyuta girdi ki adım atacak halim kalmamıştı. Bu süreçte rabbim bin kez razı olsun eşimden bütün işimi yemeğimi eşim yaptı hem nöbet tutup geliyordu uyumadan birde benim işimi yapıyordu. Kontrolüm için tekrar doktoruma gittim ve kasilmam olduğunu söyledi nst istedi evet kasilmam vardı serum ilaçlarla durdurdu bir şekilde tabi yine yatış istiyor ama benim çocuğumu bırakacak kimsem olmadığı için yine kabul edemedim. 30 haftalık olana kadar serum yedim sürekli o şekilde idare ettim ilk doğumum sezeryan olduğu için sancı nedir kasılma nedir bilmiyorum tabi. 11 Eylül de annem geldi 33 haftaligim falan galiba tam hatırlamıyorum haftami. Eşim rahatsızlandı bir gün sonra ben rahatsızlandım hastaneye gittik eşime faranjit bana da orta kulak iltihabı dedi. Sürekli kulak iltihabı yaşadığım için tekrarlamış demekki dedim. Eşim daha da kötülemeye başladı tekrardan hastaneye gittik hani covid olma ihtimalini sorduk yok dediler serum verip eve yolladılar. Günler geçti eşim bir kutu antibiyotik bitirdi iyi olması gerekirken daha da kötüye gitti başka hastaneye gittik covid ihtimali çok yüksek dediler tomografi film kan tahlili istediler ve sonuç evet eşim covid hemde ciğerlerine kadar inmişdi durumu da ağırdı çünkü artık nefes alamıyor du eşim. PCR testi de pozitif gelince hemen bende test verdim benimki de pozitif çıktı. Allah’ım hem kasilmalarim hem covid süreci evdeki kuzum ne yapicam nasıl yapicam dedim. Eşimi hemen hastaneye yatırdılar ve beni de istediler pozitif çıkınca ilk etapta gitmek istemedim ama gidersem eşimle aynı odada kalacağımı duyunca gitmek istedim. Eşim bana durumunu saklıyordu söylemiyordu hep hemşirelerle konuştum durumunu öğrenmek için. Babam apar topar Erzurum’dan geldi hemen bende hastaneye gittim yatisim için ve eşimin durumunun kötüye gittiğini hiçbir şekilde nefes alamadığını böyle giderse yoğun bakıma alınma ihtimali olduğunu ve herşeye hazırlıklı olmam gerektiğini söyledi hemşire ve doktoru . Yıkılmıştım sanki o an dünya durdu hiçbir şey hareket etmiyor du sanki nefes almiyordum artık. Eşime göre ben hafif geçiriyordum ama durumunu öğrenince ölmüş gibiydim. 9 gün kaldık hastaneden ellerimle zorlada olsa yemek yedirdim morelini olabildiğince yüksek tutması için herşeyi yaptım ama herşeyi bir yandan kasilmalarimla sırf o iyi olsun yeter ki diye çok şükür öyle de oldu ben o an anladım sevgimizin aşkımızın ne kadar güçlü olduğunu zamanla oksijensiz nefes alabilmeye tuvalete gitmeye başladı Rabbime şükürler olsun 🙏 bu sefer de ben kötülemeye başladım eşimde bende aşı olmamistik benim doktorum izin vermemisti esiminde iş yogunlugundan dolayı fırsatı olmuyordu. Eşim tabi iyi olmuştu artık ben kotuleyince bu sefer eşim bana baktı iyi olmam için eşim de herşeyi yaptı ve 9 günün sonunda izinli eve çıkmıştık bu süreçte hergun hastaneye gidip serumlarimizi alıyorduk tabi. 38 haftalık olana kadar bir şekilde idare ettim covid süreci benim için çok ağır geçmişti eşim kadar olmasa da. öksürüğe bağlı kaburgam çok agiriyordu geçmek de bilmiyordu. Hastaneye gideceğim gün yataktan kalkarken kaburgamdan çıt sesi geldi ve nefes alamamaya başladım hemen hastaneye gittik ultrasonla bakarak kaburgamin catladigini Soyledi doktor tabi bir şok daha. Biliyorum artık anladım rabbim bizi sağlık açısından siniyor dedim hiç şikayet etmedim hem şükrettim buna da şükür dedim. 38+1 / 11 Ekim sabahı kontrol için doktoruma gittim tabi birde kaburgam çatlak olduğu için yürümek nefes almak çok zordu benim için maskeyle duramıyorum bile kontrol sırasında suyumun bittiğini ve hemen sezeryan olmam gerektiğini söyledi doktorum saat 3 e kadar izin verdi son eksiklerimi tamamladım hastaneye gittim yatış işlemlerimi hallettim 5 te gelip aldılar beni minik kızımı öptüm kokladım sarıldım bırakmak istemedi beni. Ameliyathaneye geçtik spinalim yapıldı doktorumu bekledik ve minik kızım ceee eee yaptı bana 17:40 da ama kızım kakasını yaptığı için hemen götürdüler muayene etmek için ama benim biraz daha beklemem lazımmis çünkü ilk ameliyatimdaki dikislerim kasilmalarimdan dolayı kopacak duruma gelmiş yani ölümden donmusuz kızımla birlikte. Ameliyat sonrası çok sancı çektim gece sancimdan hiç uyumadım en sonunda morfin verdiler lavman yaptılar öyle geldim kendime ama kızım için çektiğim tüm sıkıntılar değdi çok şükür kızım da bende iyiz çok uzun oldu kusura bakmayın hakkınızı helal edin ❣️❣️