Merhaba ben 21 hafta 2 günlük hamileyim ve eltimde hamile bu ay doğum yapıcak ve biz hep birlikte aynı evde yaşıyoruz onun hamileliği benimkine göre ağır geçiyor ilk 3 ay kusma yakın zamanda ameliyatla doğumu olucak ve kendisi hastanede serum ve kan veriliyor ama ben eltim hastaneye yatmadan önce eşimin iş yerinin olduğu yere geldim çünkü eşim baska şehride kalıyordu ve orda kendimi çok yalnız hissettim çünkü agrım olduğunda yada hamile olduğumdan beri geceleri aşırı korkmaya başladım onun için tek kalmaktansa eşimle kalırım diye geldim burda daha rahatım en azından stres yapmıyorum ve mutluyum.
Dün akşam kaynanam ve eşim telefonda konuştu (Pakistanlılar kendi dillerini konuştular ben İngilizce olarak anlaşıyorum eşimle bu yüzden anlamadım) tek anladığım kendi ismim ve eşimin annesine bağırması oldu. sanırım annesi Firuze gelsin diğeri hastanede ben 2 çocuğa bakamıyorum yemek yapamıyorum falan dedi ve eltiminde 2 tane 7-3 yaşında çocukları var.
Neyse uzun oldu konuya geliyorum
eşime dün saydırdım hiç mi düşünmüyorsun diye ki beni aşırı düşünen (her gün işteysen bile yemek yedin mi iyi misin sorun var mı diye soran biri) ama suan benim orda olmamı istiyor veya istiyorlar bu beni çıldırtıyor ya bende doğum yapacağım ki 22 yaşındayım ve ilk çocuğum önceden hiç doğum yapmadığım için nasıl birsey bilmiyorum onun korkusu zaten var ki hamileliğimin basından beri hep ya doğum anında birsey ters giderse çocuğuma birsey olursa diye düşünüyorum ki benim o süreçleri görüp daha çok korkmam tamam ailesinin umrunda degil ama nasıl olursa eşimde böyle bir düsüncesizlik yapabilir. Ki diğer yanlarında durmak istememe sebebim hamileliğimin ilk ayında karnım çok kötü kramp gibi birsey olmustu çok acıyordu ve ben açıdan çok ağlamam ama o gün baya ağladım ve odama ne eltim ne kaynanam gelip iyimisin diye sormadı bile yada neresi agrıyor diye en azından öylesine sorabilirlerdi.
Neyse baya uzun oldu lütfen ne yapmam gerekiyor doğum çok mu zor bu psikolojiden nasıl çıkabilirim yada nasıl daha çok o psikolojiye girmeden durabilirim