Evet sonunda sıra bende💕 doğum yaptım ve 1 ay oldu bile , ancak kafamı toplayabildim. 24 Eylülde rutin doktor kontrolüm vardı 37+1dim. Tabi artık aşırı sabırsızdım bir an önce gelsin 38. Haftada gelsin falan diye dua ediyordum sürekli 😂 squat, doğum kolaylaştırıcı spor , perine masajı vs. Yapıyordum son bir haftadır. Bide randevumdan 2 gün önce iç çamaşırım fazla ıslanıyordu akıntım mı fazlalaştı, doktora gidim de sorim diyordum. Muayenede doktor suyun azalmış dedi, bende akıntımı söyledim. Sonra muayene etti ve suyun geliyor seni eve gönderemem hastaneye yatışını yapmam gerek, bugün akşama kadar bebeği almamız gerek yoksa enfeksiyon kapar dedi.Tabi o anki kalp atışlarımı anlatamam, korku heyecan mutluluk şaşkınlık hepsini yaşadım. Eve gittik hastane çantamı vs aldım duşa girdim saçlarımı falan düzleştirdim😄 o sırada eşimi aradım gelmesini söyledim(ben memleketimize gelmiştim doğum için, o askeri personel osmaniyedeydi ben Adanada)
Bu arada sezaryen doğumdan aşırı korkan biriydim.Kendimi hep normal doğuma hazırlamıştım. Sancım olmadığı için suni sancı verdiler, alttan ve ağızdan da hap verdiler açıklık olması için. 3 saat falan sancı çektim, nefesim kesiliyordu sancının şiddetinden ama öyle dayanılmicak gibi değildi. Hatta bir ara hemşire gelip senin şuan duramıyor olman lazım iyi misin diye sordu😂 ama bünye meselesi korkmayın. O an bol bol nefes egzersizi yapıp kızıma odaklanmıştım.sürekli gelip açıklığı kontrol ediyorlardı(berbat bir şey benim baya canım yandı, tabi bu da kişiden kişiye değişir) ama hiç açılmam olmadı. Sancı artık baya arttı 100lerde. Sonra bebeğin kalp atışı hızlandı. Öyle olunca doktor bebeğin strese girdiğini,açıklık da olmayınca daha fazla beklemenin bir anlamı yok sezaryene alalım dedi tabikide kabul ettim. Kabul etmemle beni alıp doğumhaneye indirmeleri bir oldu zaten aşırı hızlı bir şekilde. O an yaşadığım korkuyu gerçekten anlatamam. O duygu karmaşasıyla ağlamaya başladım. Sonra çok hızlı bir şekilde Doğum gerçekleşti. İlk ağlamasını duyduğumda Allahım sesi ne kadar güzel dedim kendi kendime çok güzel bir duyguydu. 3220 gram 50cm doğdu miniğim. Çok şükür küvöze falan girmedi. Annelik zor ama gerçekten çok güzel bir duygu, aylarca içimizde taşıyıp gelmesini beklediğimiz mucizenin yanınızda olması, kokusunu içinize çekebilmek tarif edilemez. İnşallah hepiniz sağlıkla kucağınıza alırsınız ❤️❤️❤️ Merak ettiklerinizi sorabilirsiniz 🌸