Sonunda bana da kısmet oldu Doğum hikayemi yazmak 🥰 16 ekimde kontrolüm vardı doktorum çatı muayenesi yaptı ve çok rahat normal doğum gerçekleştirebiliriz dedi. Ama benim hep bir korkum vardı normal doğuma karşı, doktorum çok ikna edici konuştu hatta 1cm acikligim başlamıştı ve bebeğimin kafası aşağıya inmişti artık. Bir hafta sonra seni suni sancı ile doğuma alalım dedi ve gün verdi. Ben henüz kendimi hazır hissetmiyordum 37.haftamdaydım bu arada. Neyse o gün bir heyecan ve korkuyla geldik evimize 🥰 şaka maka artık zamani gelmişti ve kavuşacaktık oğlumuza 😇 beni doğum korkusu sarmıştı iyice olur olmadık ağlama krizleri tutuyordu 😑 neyle nasıl karşılaşacağımı bilemiyordum psikolojikmen çökmüş durumdaydım. Neyse aradan 4 gün geçti, 5.gün annem geldi yanıma kalmaya şehir dışından. Sabah kahvaltı yaptık birlikte çay içtik hatta 2 tencere sarma bile sardık pişirdik 😅 sonra ikimizde koltukta uyuya kalmışız saat öğleden sonra 4 buçuk gibi uyandım ve tuvalete gitme isteği geldi gidiyorum ama durmuyor 🤭 sürekli sızıntı şeklinde devam ediyor anlamadım tabi hala suyumun geldiğini. Duşa girdim çıktım baktım iç çamaşırım su içinde ve tutamıyorum suyun gelmesini. Bacaklarım titremeye başladı bi anda korkudan. Hemen annemi uyandırdım sonra doktorumuzu aradık ve hemen doğumhaneye geçmemiz söylendi. Doktorun verdiği günden 2 gün önce geldi sabirsiz bebeğim 🥰 eşimi aradım 5 dakika içerisinde oda geldi bizde hemen apar topar bebeğimin ve benim eşyalarımı alıp düştük yola 😬 yolda kasilmalarim basladi aşağıya doğru baskı oluyordu. Dogumhaneye girdim 2 tane ebe geldi yanıma alttan muayene yapmak istediler ama benim çok kasılmam vardı ve suyum daha da fazla gelmeye başlamıştı ebelerden çok korktum siz bana dokunmayın ben doktorumu beklicem dedim. Çok sert tavırlı geldiler bana o anda ve gönüllü olarak beni sezeryana alın lütfen hemen dedim normal yapamicam dedim. Alttan da muayene ettiremedim. Yarım saat içerisinde ameliyathaneye alındım belden uyusturmak için iğne vurdular ama çok zor buldular çünkü kendimi çok fazla kastim ve kasilmalarim olduğu için öne doğru eğilmekte zorlandım. 20 dakika boyunca uyusturmaya çalıştılar ve sonunda vurabildi iğneyi. Saniyeler içerisinde uyuştum. Ve başladık ameliyata… Hemşireler surkeli benimle ilgilendi terlersem terim silindi 😅 saclarim okşandı🥰 sanırım bi 10 dakika sonra bebeğimin çıkışını hissettim içimden 🥰 acı olarak değil ama icimden birsey çekildiğini anladım ve hemen bir ağıt sesi duyuldu 😇 hayatımda duyduğum en güzel sesti. Doktor hemen bana gösterdi ve basladim ağlamaya yanağıma koydu öptüm kokladım onu sonra babasına götürdüklerini söylediler 🥰 ve benim ameliyatıma devam ettiler. Neyse benim de işim bitti ve odaya geçtim. Eşimi ve annemi görür görmez ben yine başladım yine ağlamaya 😌 biraz zaman geçtikten sonra bebeğimi emzirdim 🥰 Ya ama o duygular asla anlatılmıyor kesinlikle yaşanması lazım 😊 rabbim herkese nasip etsin bu duyguyu 🥰 6 saat boyunca yerimden kalkmamam söylendi ve 6 saatin sonunda o yataktan kalkmak çok acı verici birsey sandım. Ama öyle değildi illaki biraz ağrı hissediyorsun ama kalktıktan sonra geri yatmak istemedim 😅 yürüdükçe iyileşiyordum çünkü 1 gece hastanede kaldıktan sonra ertesi gün evime geldim bebeğimle birlikte duşumuzu aldık o kadar rahatladım ki … bugün bebeğimle 6. Günümüz gün geçtikçe daha da iyi oluyorum çok şükür. Ne kadar yürürseniz ve ne kadar duş alırsanız o kadar iyi hissediyorsunuz emin olun. Ve korse takmayı ihmal etmeyin hem kan akışına hemde dogum sonrası göbeğin kalmaması için çok iyi oluyor. Ha bu arada asla pisman değilim sezeryan olduğum için de 😁 Şimdilik benden bu kadar 🥰 Rabbim hepinizi sağlıkla evladınıza kavuştursun 🤗 sorularınız olursa Taze anne olarak yanıtlamaya çalışırım 🥰