Kızlarrrrr selaaaammmmm ❤️ Bende taammm 17 gün önce doğurdum fakat doğum hikayemi şimdi yazmaya fırsat bulabiliyorum.
6 ekim çarşamba günü doktor kontrolüm vardı. Gittik kontrol etti bebek hala dönmemiş. Artık gün belirleyecektik daha fazla bekleyemeyiz dedi. Serviksime baktı oda incelmeye başlamıştı. Neyse oturduk ve 11 ekim pazartesi saat 2 ye günümüzü oluşturduk. Doktor o güne kadar yatıp dinlenmem kendimi yormamam gerektiğini söyledi. Neyse çıktık eve gidiyoruz ama içimde bir heyecan bir korku anlatamam. Eve geldim direk yattım hep kafamda kuruyorum allahım nasıl olurda ayaklarımla gidip ameliyat masasına yatarım diye ve sürekli istemsizce ağlıyorum. Hayatımda hiç ameliyat ortamı görmedim çünkü. Beni nelerin beklediğini bilemiyordum. Neyse yattım uyudum o gece sabaha karşı 4 sıralarında bir uyandım. Dolandım azıcık evde hava aldım sonra tekrar yattım uyudum. Saat 5te tekrar uyandım ama hiç sancım falan yok. Yataktan ayağa kalkmamla suyum boşaldı. Apartopar eşimle hastaneye gittik. Hastaneye vardığımızda tutturdular açıklığına bakacağız diye. Ya diyorum benim bebek ters baksan kaç yazar zaten normal doğuramayacağım anlamıyor kadın. İlla da bakacağım iyi bak dedim. Ama kızlar söylemeden geçemeyeceğim o çok dayanılmaz bişey normal doğuran anneler beni anlamıştır. Ağlaya ağlaya 3. Denememde bakabildi açıklık hiç yok. Neyse doktorumu bekledik. Acil sezaryene alınacaktım. Hazırlıklar için odama çıktım. Giydirdiler nstye bağlandım derken hadi gidiyoruz dediler bende bir korku bir heyecan bir ağlamak titriyorum resmen. İndim ameliyathaneye buz gibi daha da titredim. Doktorum geldi hayırlısı böyleymiş dedi ellerimi tuttu bana bir moral verdi. Önce epiduralim takıldı. İğne hiç acıtmıyor kızlar. Ben anestezi doktoruna yalvarıyorum bana nolurrr sakinleştirici yap diye. Sonra yatırdılar beni. Ara ara uyuştu mu diye kontrol ettiler. Yaklaşık 20 dkda uyuştu sanırım. Uyuşunca sonda takıldı. Güzelce yattım bekledim eşim gelmeden başlamadılar ameliyata. Gerçi ne zaman başladılar bilmiyorum da. Direk eşim girdi bebek çıktı. Yani 5 dk sürmüştür herhalde çıkması bebeğin. Allahım bir güzel ağlama sesi bir güzel nasıl anlatayım. Zaten sakinleştiriciden herhalde kafam bir milyon olmuş hatırlamıyorum bile sanki 5 dk da herşey yaşandı bitti. 😂 hemen getirdiler yanıma öptüm kokladım. Herşey geçti bitti sanki. Eşim bebekle gitti ben dikim için durdum. Kızlar inanın çekiştirmeleri hissediyorsunuz diyorlar ya ben onu bile hissetmedim. Eşime diyorum ne zaman kestiler ben girince kesti diyo. Ama sanki önceden kesmişte eşim girince çıkardılar gibi o derece kısa sürdü. 😂 dikim aşaması biraz uzun sürüyor sadece oda problem edilecek bişey değil bence. Neyse dikimde bitince odaya çıkarıldım. İlk gün uyuşukluk 6 saat gibi bir sürede geçti. Sonra giydirdiler beni ve zorda olsa yürüdüm tuvalete gittim. İlk etapta ayaklanmak zor oluyor oda normal bişey. Uyuşukluk geçince az biraz ağrı oluyor ama dayanılmaz değil zaten 2 saatte bir ağrı kesici vurdular. Ayağa kalkıp bebeğimi kucaklayınca inanın ki hiç ağrım kalmıyor sanki rabbim o anda öyle bir güç veriyor ki anlatamam. 2. Gün hiç yatağımda yatmadım normal oturdum koltukta. Sezaryenin bu kadar korkulmaz olduğunu bilseydim kendimi o kadar yıpratmazdım. Tekrar doğuracak olsam sezaryeni tercih ederim çünkü gerçekten normal doğuramazmışım doktorum da öyle söylüyor. Ben daha Çatı muayenesine dayanamadım.
Kızlarrr neyse fazla uzatmayayım. Gerçekten korkan arkadaşlar varsa sakın korkmayın hiç bir acı dayanılmaz değildir. Rabbim gerçekten gücünü veriyor. Anlamıyorsunuz bile. Şuan 17 günlük olduk ve yanımda cennet kokulu evladım var daha ne isterim ki. Tekrar olsun tekrar sezaryene girerim. Dikişlerim bile o kadar estetik ki sanki hiç yok gibi. Yani benim için sanki bir rüyaydı yaşandı bitti. Çok şükür hiç bişey anlamadım. Ama söylemeden geçemeyeceğim doktor tercihi de çoook önemli bence canım doktorum her fırsatta bana büyük destekçi oldu. Hep cesaret verdi sağolsun.
Allah bütün hamile anneleri sağlıkla evlatlarına kavuşmayı nasip etsin. Sormak istediğiniz soru varsa seve seve yanıtlarım. ❤️