Normalde benim doğumum 12 mart cuma günüydü (hiç sevmediğim bir doktor alacaktı beni kendi doktorum yoktu o gün sürekli kendi doktorum olsun diye dua ederken 11 mart benim doktorumun nöbet günüymüş nasıl sevindim o girdi doğuma gözlerim fal taşı gibi açılmıştı.) planlıydı zaten karnım iyice aşağı inmişti yürüyemiyordum bile günümü beklerken 10 mart günü akşam yine herşeyi karıp kattım yedim suyumu içip yatmıştım 11 marttı saat 00.00 geçmişti wc gittim bir yudum su aldım tam uyuyum derken bacağıma bir sızı indi ve suyum patlamıştı normal akıntı sandım ama sıkıyorum kendimi durmuyor ambulansı aramıştım normalde doğumdan korkardım ambulansta damar yolum açıldı hastaneye götürdüler gece 3 ten 6 ya kadar normal sancı çektim ve sezeryana aldılar sondamı uyuşturmadan taktılar beni sandalye ile götürdüler ameliyata hatta ebe sandalyeyi bırakınca tekerlekli sandalye baş aşağı gitmişti güldük 🤣normalde korkardım ama gülerek girdim belden Bi iğne yapıldı uyuştummu bilmiyorum böyle beni salladılar sündürdüler kaş alır gibi çektiler hissettim psikolojik acıyor dedim ve uyuya kalmışım uyandım bebeğim nerde dedim gösterdiler ve götürmüşlerdi odaya girdiğimde acıyor diye ağladım hissediyorum dedim ağrı kesici istedim tek hatırladığım aşırı susamıştım 6 saat yasaktı gelip göbeğime bastılar içeride parça kalmasın diye çok acımıştı o gün içinde 3 4 kez bastılar ayrıca kum torbası vardı berbattı 🤷♀️kum torbasını aldılar ve ben Habire sondayı dolduruyorum haberim yok falan çıkartırlarken sondayı biraz acı oldu ve ilk ayağa kalkış olsun yürümek olsun çok zorladı beni 1 haftada toparladım ama o halimle çarşı çarşı gezmiştim ve şuan oğlum 7 aylık ve ben ikinciye hamileyim çok çok yeni düşündükçe hala ameliyattan korktuğum yerler var… 🙏