Benden ala anksiyetenin dibini yaşayan var mıdır bilmiyorum, ha olduğunu bilmekte içimi rahatlatırdı açıkçası. Ben de psikolojik olarak geçtim fiziksel olarak aşırının aşırısı derecesinde tepkiler oluyor. Bulantı ama her saniye kusma dakikada bir yemek yeme sıfır midem boşken bile öğürüyorum ve artık safra mıdır nedir bir şeyler geliyor artık midem ağrımaya başlıyor hiç geçmeyen bir çarpıntı uyku yok uyumak için yalvarıyorum derken hastaneye gidiyorum ve beni hastaneye yatırın diye yalvarıyorum ama almadılar, hamile olduğum için bir çok doktor ilaç da vermedi. En son bir profesör buldum Konya’da hamilerle ilgilenen bir psikiyatr ve onun kontrolünde ilaca başladım. 28 gün bu saydığım fiziksel ve saymadığım psikolojik belirtiler sürdü, 2 gündür kendimi daha iyi hissediyorum. Sabahları hala oluyor. Çok uzattım ama demem o ki doktorlar kar-zarar analizi yaparak ilaç verebiliyorlar bu yüzden eğer benim ki gibi aşırıysa doktorla görüşmekte fayda var. Onun dışında ne yapıyorum; nefes egzersizi, otohipnoz, pozitif düşünme ile ilgili kitapları okuma, psikolog desteği, zorla bile olsa yürüyüş, sevdiğim bir aktiviteyi beynime hatırlatmak adına yapma: fotoğraf çekmek gibi(yine ilk başta zorla oluyor, istek sonradan geliyor), kendimi telkin etme, bunun geçici bir süreç olduğu, sağlıklı olduğumu söyleme hatta bunu ayna karşısında yapma, kaygı duyduğum şeyleri yazma(yazmak her zaman rahatlatıyor), olumsuz düşüncelerimi bulma ve bunları olumlu ile değiştirmeye çalışma, ailemle, arkadaşlarımla vakit geçirme, belki de bu süreçte biraz bencil olma ve kendine ne iyi gelecekse onu yapma kendini düşünme, kendini sevme