Selamlar hanımlar, oğlumu bende kucağıma alabildim sonunda. Size bu hikayeyi üçüncü gecemizden yazıyorum oğluşum yanıbaşımda uyuyor şimdi🙈🙈 Genetik hastalığımdan dolayı riskli de olsa güzel bir hamilelik geçirdim ben. Bir kere kalp durmasından dolayı kürtaj oldum bir kere de kimyasal gebelik yaşadım. Ve allahın işine bakın ki geçen sene ilk bebeğimin kalbinin durduğunu öğrendiğim gün, bu sene oğlumu kucağıma aldım. Allah gerçekten çok çok büyük, hep bugünü hayal ettim sonunda oldu çok şükür. Şimdi gelelim bal oğlumun nasıl doğduğuna😍😍 baştan beri hep normal doğum istedim fakat doğumun bebeğin istemesiyle olacağının farkındaydım. Hep eğer bebeğim de isterse benim de yapım uygunsa normal isterim dedim. Doktorumda normal doğum yanlısıydı zaten 38 de çatı muayenesi yaptı ve çatımın üstten basık olduğunu bebeğin kilosuna bağlı olduğunu söyledi. Takip edecektik 3600 kg olursa zorlanabileceğimizi bebeği riske atmak istemediğini söyledi. Bebeğim 38 de 3250 grdı. Ben de 38 de artık sezaryen fikrini de yavaş yavaş araştırıp hatta burda post açmıştım hiç beklemesekte 39 da direk randevu mu alsam sezaryen için diye sizlere sormuştum. Sonuçta 39 u da bekledik ve kontrolde bebeğimin 3684 gram olduğunu ama ultrasonda farklılık olabileceğini söyledi doktorum. Tekrar çatı muayenesi yapalım, olmazsa bir kaç gün daha bekleyelim normal doğumu direk elemek istemiyorum yapabilirsin ısrarcıysan destekleyeceğini söyledi. Kesin bir kararla olmaz demiyordu fakat riskleri de göz ardı etmiyordu. Ben de artık son haftalarda çok paranoyaklaştığımı, sürekli olabilecek şeyleri düşünüp psikolojimi kendi kendime bozduğumu anlattım ve sonunda spinal sezaryene karar verdik. 2 gün sonraya gün aldık hatta doktoruma kalsa hemen yarın alalım dedi de eşim çok panik olunca bir gün daha bekledik😂 07.10.2021 saat 16.00 ya randevu verdiler bir gün önce gidip pcr testi yapıldı, kan alındı anestizeye karar verildi. Gelelim perşembe gününe. Gece çok güzel uyudum heycanlıydım ama bir yandan da ufaktan korkuyordum çünkü adı üstünde ameliyat bu. Saatimizde hastaneye gittik personel ilgiliydi. Damar yolu açıldı, ameliyathane önlüğü giydim ve beklemeye başladım. Gülen oynayan ben sedyeyle beni almaya geldiklerinde başladım ağlamaya. Annemler odada kaldılar istemedim gelmelerini kapıya, onlar için çaktırmamaya çalışıyorum çünkü annem hiç dayanamaz ama yok eşime asla bakamıyorum başlıyorum ağlamaya. Annemler odada kalınca kendimi tutmadım zaten artık bıraktım kendimi eşime bakıp bakıp ağlıyorum bi yandan o ağlıyo. Biz girmeden bayağı sarıldık ağlaştık. Ameliyata girmesini bende istemedim çünkü dayanamazdı bende ona kıyamazdım zaten pandemi dolayısıyla almıyorlamış. Ekip çok güleryüzlüydü, 8 kişi vardı. Anestezicim geldi önce sohbet ettik sonra doktorum da gelince spinale başladılar. Öne eğilmemi istediler bi yandan da biri beni tutuyo sarıldım hemşireye resmen zaten ihtiyacım da vardı 😄 hiç acımadı hiç kasmayın. Hemen bi sol bacağım uyuştu zaten. Bi kaç saniye sonrada tamamen gitmiş ama ben hala durun yapmayın ben hissediyorum diyorum. Meğer başlamışlar bile😄😄. Şimdi yalan söylemiyeceğim bebek çıkana kadar zordu. Kaburgamda baskı çekiştirme ne arasan var. Ben korkunca galiba hissediyorum diye hemen bi hemşire gelip sakinleştirdi beni bunun normal olduğunu acının olmadağını ama baskıyı hissedeceğimi söyledi beni çok telkin etti onun sayesinde kalp atışım bi nebze düştü. Bebek doğunca bütün herkesin tepkisi aynı anda ayy ne güzel oldu hem doktorcum hem asistanları ekiptekiler maşallah maşallah deyip oğlumu ağlattılar🙈🙈o anın tarifi yok ne hissettim inanın kelimeler dökemiyorum. Hemen yanımda temizleyip ten tene temas yaptılar. Temizlenirken ortalığı yıkan oğlum yanağıma getirilince bi anda sustu🥰🥰sonrası bende bi mest olmuşluk kolumu kesiyolar olsalar bi tarafta hiç umrumda olmazdı gerçekten 😍😍😍bebeğimi hemen babasına götürdüler, benim işlemlerim çok uzun sürdü bana öyle geldi ya da bilmiyorum. Sürekli hadi bitirde oğlumun yanına gidim diye darladım resmen 😂 tüm ekip tek tek benle vedalaştı çok güzel bir ameliyat çokta güzel bir çocuk diyorlar bende şey diyorum evet bencede çok güzel ben doğurdum diyorum 😂kapıdan çıkardılar baktım eşim hala bekliyor, direk oğlumuzu sordum gördün mü çok güzel diye bir turda orda sarılıp ağlaştık 🥰🥰 oğlum ben yokken hep ağlamış ben odaya girince susmuş kurban olduğum görseniz nasıl güzel teyzeleri. Bu arada ilk ayağa kalkmak gerçekten ameliyattan daha zordu benim için. Dedim heralde ben asla yürüyemicem böyle kalacam ama geçiyormuş. Dikiş yerimde hiç birşey yok ama karnım çok ağrıdı benim ve resmen ayaklarımı sürüyerek ilerledim. Korkutmakta istemem ama benim acı eşiğim düşüktür sizde böyle olacak diye bişey yok. Zaten ikinci kalkış daha rahattı geçeceğini bilmek çok önemli allah dayanma gücü veriyo. Yürüdükçe açılıyosunuz bol bol yürüyün. Bu arada 3374 gram doğdu normalde yapabilirmişiz eğer sancılim vs olsaydı, kısmet srtık hayırlısı buymuş. Bizim hikayemizde bu kadar teyzeleri sorunuz varsa cevaplayabilirim