Burada hep doğum hikayeleri okurdum ve çok şükür bende yazıyorum 🙏🏻 Hikayem 5 Eylül gecesi başladı. Saat 3.30 nişanlım geldi, sancım olmadığı için yatıp uyudum. Sabah 7.30 da tuvalet ihtiyacı ile kalktım. Tam yatağa geri döndüğüm sırada suyum geldi. Bu arada benim suyum bir anda tamamen boşalmadı. Bir kısmı geldi sonra biraz durdu tekrar gelmeye başladı yani kısım kısım geldi. Neyse eşimi uyandırdım ve hemen hastane çantamı hazırlamaya başladık. Her şey yıkanmıştı ama çantayı hazırlamamıştım. Siz siz olun tembellik etmeyin ve hazırlayın çantanızı. Çanta işi bitince duşa girdim ve ılık bir duş alıp hastanenin yolunu tuttum. Hastaneye gittiğimde alttan muayenem yapıldı ve 1cm açıklık görüldü. Bu arada çatı muayenesi bence yapan kişiye bağlı. İlk yapan ebe canımı çok yaktı ama sonradan yapan ebede hissetmedim bile. Neyse pazar olduğu için icapcı doktor gelip muayene etti ve yatışım yapıldı. Başından beri devlette doğum planladım ve devlette doğurdum. 24 saat kendi sancımı bekledik ama gelen giden olmadı. 6 Eylül sabahı saat 9 da suni sancı verilmeye başlandı. İlk saatler suniye dayanmak kolaydı ama 2 saatin sonunda sancılar dayanılmaz bir hal aldı. Doktor suyum önden geldiği için sancıları çok şiddetli hissettiğimi söyledi. Saatlerce suni sancı alıp dayanan kadınları cidden tebrik ediyorum. Suni hiç dayanılacak bir şey değildi benim için. Resmen çılgınlık suni sancı 🤣 Neyse uzun bir süre dişimi sıktım ama öğlen 2 de gelip alttan muayene eden ebe hala 1 cm diyince tüm gardım düştü. Doktoru çağırdım ve sezeryan istedim. Normalde devlet kolay kolay sezeryana yanaşmaz ama dayanamadığımı görünce kabul etti. Bu arada kendi doktorum izindeydi o yüzden başka doktor doğumuma girdi. Neyse suni kesildi ve sezeryan için hazırlık başladı. Üstümdeki her şeyi çıkarıp hastane önlüğü giyindim. Sondayı odada canlı taktılar ama çok fazla acımadı. Anestesi doktoru geldi ve benimle konuştu spinal sezeryana karar kıldık. Sonra beni sedyeye alıp ameliyathaneye götürdüler. Heyecandan mı bilmiyorum ama bana hiç soğuk gelmedi içerisi. Ameliyat masasına geçtiğimde beni oturttular. Doktor omuzlarımı düşürüp kafamı eğmemi söyledi. Sonra da spinal için iğneyi batırdı ama çok hissetmedim. İnanın damar yolu daha çok acıtıyor ki ben iğneden deli gibi korkan bir insanım. İşlem bittiği anda bacaklarıma bir sıcaklık gelmeye başladı. Beni yatırdılar ve anestesi doktoru soğuk buz kalıbı ile test yaptı. Uyuştuğumdan emin olunca da önümü örttüler. Doktorların dokunduklarını hissedince biraz tedirgin oldum ama asla acı yok. Sadece dokunduklarını hissediyorsun. Doktorlar beni ameliyat ederken anestezi doktoru ve hemşireler bana sorular sorup konuşturdular. Çok geçmeden saat 15:48 de 2700 gr ve 47 santim olarak meleğim gözlerini dünyaya açtı. Sesini duyduğum anda tüm dünyalar benim oldu. Kızımı yanağıma koyup koklattılar sonra da kontrol için götürdüler. Kızım gittikten sonra biraz midem bulanmaya başladı. Sakinleştirici yaptılar ve ben uyumuşum. Uyandığımda ameliyat bitmiş, ben çıkıyordum. Odaya gittikten 5 dk sonra kızım geldi ve hemen emzirdim. Çok şükür sütüm hemen geldi. 6 saat boyunca yattım ama kalkmak için çok sabırsızdım. Kan çıkması için karnına bastırdıklarında biraz acıyor ama katlanılmayacak gibi bir şey değil. 6 saatin sonunda önce giyindim sonra da ayağa kalktım. İlk kalkış ve birkaç adım zor ama sonra rahatlıyorsunuz. Biraz ağrı oluyor ama ağrı kesici taktıkları için çok şiddetli olmuyor. Sezeryan olacaklar kesinlikle bol bol yürüyün çünkü iyileşmemin tek yolu hareket. Şu an kızım 29 günlük ve çok şükür her şey yolunda. Ben ise hiç ameliyat olmamış gibi iyiyim şükürler olsun. Rabbim hepinize hayırlı doğumlar nasip etsin. Evlatlarınızı sağlıkla kucağınıza alın inşallah 🤗 Haklınızı helal edin biraz uzun oldu 🙈 Sormak istediğiniz, merak ettiğiniz varsa cevaplarım 🤗❤️