deletedmom734 ah canım, aynı s3yleri yaşadı m bende . 31+2 aylık hamileyim , ilk cinsiyet söylendiğinde tek gitmiştim doktora eşimi arayıp kizimiz olacak dedim saka mi yapıyorsun ne kizi erkektir o doktor anlamamistir ,biraz zaman geçsin beraber gideriz demişti. Ve her gittiğimiz doktor randevusunda doktora erkek dimi diye soruyordu. Bir ay kadar devam etti bu durum iyice sıkılmıştım.Evde yemek yemiyor , konuşmuyor,yaklaşmıyor,eve geç geliyor falan. Cinsiyeti soranlara daha öğrenmedik diyordu. Bende birgün işten eve cagirdim, konuşmamız gereken bir konu var gel dedim. Geldi neyse. Dedim ben bu çocuğu aldırıcam madem istemiyorsun , doktor araştırdım falan dedim . Yarın gidip aldıralım ordan da adliyeye uğrayalım ben bu şekilde bir evlilik sürdüremem,anlaşmalı bosanalim. Senin kadar gerikafalı yobaz bir adam benim eşim olmamalıymış, hata yaptım der yoluma bakarım. Düşün tasin. Söyleyeceklerim bu kadar dedim cantami aldim çıktım evden .ailem le farkli şehirlerde oturuyoruz 3 saat kadar mesafemiz var. Atladım gittim . Telefonumu kapattım. Sorunlarimi aileme yansıtmayı sevmem ama anneme ağlaya ağlaya anlattım durumu. Bekle bakalım dedi annemde. Kardeşimi aramış ablan oraya geldimi diye , kardeşimde burda demiş. Geldi nasıl ağlıyor görsen nasıl pişman. Ben direttim bitti dedim. Bir güzel korkuttum onu.Ama çok fena ders aldı, değil erkek bebek adını anmak o gün bugündür üzerime titriyor. Hiç kendini üzme. O günler aklıma geldi eşime yine uyuz oldum. Geçicek zamana yay . Sabırlı ol.