Seymanurgun benim çocuğum olmazken çocuklarına kızan annelere kızardım şimdi bazen ben kızıyorum yavruma sonra pişman oluyorum özür dilerim annecim diye kendi kendime düşünüyorum ben kötü bir annemiyim diye iyiysem yavruma niye kızdım diyorum o an sinirli oluyorum benden güçsüz olana güçümü gösteriyor gibi birşey oluyorum sonra kendimce vicdan yapıyorum ama bir anlamı kalmıyor çünkü kızım 16 aylıkda anlıyor benim kızıdığımı hemen özür diler gibi yüzünü okşuyor bana beni sev diyor ben yüzünü okşayıp cicik kızım diye seviyorum yani bana sorduğun soruya şöyle cevap vereyim ben ikizlerimden birinin canına kıymayı bırak birileri onlara laf söylese şimdiden tepkiye geçiyorum ben kıyamam yavrularıma iki oğlum bir kızım olacak oğullarıma ablalarıyla arkadaş olmayı öğretecem ama eşimin aile çevresinde kız çocuğuna değer vermez benim eşim kız çocuğu diye ölür kızıma araba sürmeyi öğretecem ip atlıyacam kızımla der sırf kızımın saçlarını örebilmek için benim saçlarımı örmeye başladı kızımda doğarsa büyünce saçımı ör dese bilmiyorum diyemem derdi kızıma hamileyken yani banada eşimde sorsan herşeyden önce evlatlarımız deriz