Bebeğinize sağlıkla kavuşmanızın şekli sizin annelik kalitenizi veya bebeğinizle aranızdaki bağı etkilemez. Kadınlara, doğum şekli üzerinden psikolojik baskı yapılmasına tepkiliyim. Sen kendini nasıl rahat hissedeceksen o şekilde seçebilirsin, bazen de acil sağlık durumları olabilir. Ne olursa olsun burada senin konforun ve bebeğin sağlığı önemli. Başkalarının ne dediğine, nasıl yorum yaptığına bakarak kendini strese sokma lütfen. Günümüz dünyasında, annelerimiz/anneannelerimiz kadar çok fiziksel iş yapmıyoruz artık. Bu da bedenimizde fiziksel değişimlere gidiyor. Bu bile sezeryanı eleştirmemek için bir neden. Ben çok normal doğum bağımlısı değildim, sezeryana da yatkın değildim. 40 hafta bekledim. Endişeliydim ilk gebeliğimde, bebeğe bir şey olur mu psikolojisi vardı sürekli. Sonra plesantanın suyu azalmaya başladı, rahimde hiç yumuşama yoktu, ama kireçlenme vardı plasentada. Doktora kontrole gittiğimin ertesi günğ sezeryana girdim. Bebek büyük doğmuştu. Ebe, iyi ki normal doğumda ısrar etmemişsin çok zorlanırdın belki de doğuramazdın demişti. Bazen akışına bırakmak en iyisi. Keşke normal doğumu deneseydim de demedim hiçbir zaman. Psikolojik olarak bana çok zor geliyor, belki de o yüzden bedenim normal doğuma hazırlamadı kendisini. İşin özü kendinizi ve bedeninizi dinleyin, etraftakilere de kulak asmayın. Sevgiler