Burda hep doğum hikayeleri okurdum ama doğuracağıma olan inancım yoktu bi şekilde çıkıyo içinizde kalmıyo tabiki …😂
18 Eylül gecesi yani 40+5 de artık tüm inancımı kaybetmiştim sonra gece kalkıp Meryem Ana otu almıştım suya koyup şansımı deniyeyim dedim suya koydum sureler okudum sonra uyudum.Gece 5 gibi belimden karnından belime doğru adet sancısı gibi hafif ağrı girmeye başladı ihtimal vermedim.Gün içerisinde 2-3saatte bir falan geliyodu derken ertesi gün devam etti tabi ben yine ihtimal vermedim.Sonra ertesi gün 1saatte bir yarım saatte bir devam etti.En son gece 15 dakika 10dakika derken sabaha kadar 5dakika ya kadar düştü ve ben artık dayanamıyodum .20 Eylül sabah 10gibi hastaneye gittim.Doktor muayene etti 5cm açıklık var derken 6-7 oldu hızlı ilerledi iyi sancını evde çekmişsin dedi . Doğumhane de biraz yürüyüş yaptım sonra ebe nstye bağladı muayene etti 8 cm dedi.Herşey çok hızlı ilerliyodu inanamıyodum ama gücüm kalmamıştı artık. Sonra suni sancı taktı kızlar hayatım da hiç bu kadar zorlandığımı hatırlamıyorum gerçekten.Kendi sancım bu kadar zor değildi ama suni sancıyı takınca 9 derken tam açıklık oldu ve benim tuvalete gitmem lazım dedim ebe bebeğin başını görüyorum dedi.ve bana bı ıkınma isteği geldi kendimi tutamiyodum hemen çatala çıkarttılar bi kere ıkındım güçlü değildi çenemi göğsüme yaslayıp morarana kadar ıkındım ebe de karnıma bastırdı ve bebeğin başı çıktı sonra da vücudu sanki kuş gibi hafifledim bi anda sonra ebe dikişimi yaptı 20 dakka içerisinde odaya geçtim bebeğim de ordaydı.Gerçekten tarifsiz bi duyguydu sanki o çektiğim acılar hiç olmamış gibiydi ☺️
Ben Meryem Ana otuna çok inandım ve sancım başladı çünkü doktor günüm geçtiği için doğumu suni sancıyla başlatalım artık pazartesi demişti ve ben çok korkuyodum ama tam 20 Eylül pazartesi 10 da hastaneye gittim saat 14.15 de doğurdum.Darısı doğuramayanlara.🥰🥰