Merhaba baştan söylüyorum cok cok uzun yazacağım ben bu an için neredeyse 2 yıl bekledim🤗 sonunda doğum hikayemi yazmak banada nasip oldu. Doğum hikayelerinde beni en çok etkiyelen “ bebeğim şuanda yanımda uyuyor” cümlesidir. Benimde bebeğim şuanda yanımda uyuyor.
Hikayemi az çok bilen vardır burda cok fazla arkadaşım oldu. Geçen yıl erken haftalarda kalp durmasi sonucu iki kez bebeğimi kaybettim. Sonrasın da pıhtılaşma sorunumu öğrendim. Oğluma hamile kaldigimda ilk haftalar çok fazla kanamam vardı ama hic pes etmedik o bana tutundu 16. Haftaya kadar progestan igne kullandım. Bunların dışında doğum yaptığım zaman dahil sürekli mide bulantım oldu ama herşeye değdi.
Gelelim doğum hikayemize. 8 Eylul günü 39+0 da doğum kararı aldik doktorum bekleyip risk almak istemedi. Sabah 7 de hastaneye giriş yaptık 3 cm açıklığım olduğu söylendi. Lavman yapıldı ve 8 gibi de suni sanci takıldı. Gelen sancılar beni hiç zorlamadı 100lere çıktı ancak dayanılmayacak kadar değildi ara ara gelen regl ağrısı gibiydi. 9 da doktorum gelip açıklığıma baktı 3 cm di ve bebeğin başı kanalda değil dedi. Sancinin dozu arttırıldı ama bende hala dayanilacak bir ağrı vardi.Beklemeye devam ettik 11 gibi yeniden bakıldı hala 3 cm di bu kez ebe suyunu açalım dedi. Doktora sormadan kabul etmedim doktoruma sorun lütfen öyle ilerleyelim dedim. Ebe gitti sonra ve bidaha gelmedi. Bu arada bu kadar az açılmada bebeğin başıda kanalda değilken su açılması çok riskiymiş. Bebeğin başı yerine plesenta veya kordon gelebilir öyle olursada acilen sezaryan olunması gerekiyor bebeği riske atmamak için. Tabi böyle olunca ben çok gerildim ve bebeğime bisey olacak korkusu başladı. Saat 12 gibi baska bir ebe geldi diğerine göre yaşı epeyce büyük bence tecrübeliydi. Ona durumu anlattım tekrar muayene etti açıklığım hala 3 cm hiç ilerlemedi. Bebegimde biraz iri gözüküyordu ultrasonda 3800 gram başıda birkac gün ilerideydi. Bende sezeryana karar verdim, doktoruma söylendi. 12 buçukta suni sancı kesildi sonrasinda hic sancim olmadi. Normal doğum macerasi burada sona erdi.
Saat 3 te sezeryana alindim öncesinde sonda takıldı uyusukken yapılmasını istedim ancak kabul etmediler ameliyathane de erkekler takıyor dendi. Ama sonda hiç acıkmadı çok basit bir islemmis. Ameliyathanede spinal ignesi yapıldı tek seferde oldu. Oda hiç acıtmadı bittiğini bile anlamadan bu kadar mıydı dedim icimden. Sonra bacaklarima sıcaklık geldi. Önüme örtü koydular doktorum geldi başımda da bir kisi vardi surekli benle konuştu. Ama ben hemen başlayacaklar sandım ve bacaklarımı hissediyorum lutfen hemen baslamasinlar dedim oynatiyordum yada bana öyle geliyordu. O ara biraz cimdiklenme hissettim sonra gecti sadece dokunmalari cekistirmeleri hissettim. Başladılar mi dedim yok yok bekliyoruz dediler ama biliyorum bana söylemiyosunuz deyip huysuzlanıyorum bir taraftan. Sonra karnımda müthiş bir baski hissettim o biraz zorladı. Ve bebegimin aglama sesini duydum. O ağladı ben ağladım ağlamaktan konuşamadım bile tabiki mutluluk gözyaşlarıydi cok guzel onun sesini duymak. Hemen bebegi alip yan tarafa koydular başınada bir sürü insan toplandi yanimda duran kisi bile bebege bakmaya gitti. Sonrada bana getirdiler sicacikti.3640 gram doğdu. Onu kontrollerini yapmak icin götürdüler benimde dikislerim atıldı, bu kısım beni biraz zorladı yani acı yoktu ama psikolojik olarak kendimi kötü hissettim uyumak istedim o an ama söylemedim. Farketmiş olacaklar sakinleştirici ister misin dedi birisi bende kabul ettim ama etkisi cabuk gecti sonra midem cok bulandı biraz kustum ve cok üşümeye başladım. Isıtıcı getirip göğsüme doğru hava verdiler. Derken islemler bitti. Gözlem için beni 15-20 dk beklettiler ve sonra odaya çıktım. 5 dk gecmeden 3 tane hemsire geldi üzerime pijama üstumu giydirdiler karnıma 2 kez bastirdilar baskıyı hissettim ama uyusuk oldugum ıçın acı hissetmedim. Kanamama bakıp gittiler. Sonrada bebeğim odaya yanima geldi. 5 saat sonra ilk yürüyüşümu yaptım. Hic başım dönmedi hiç korkmadım. Kalkmak zordu ama eşimin yardımıyla kalkabildim. Herkesin dediği gibi yürüdükçe geçiyor ilk an acıyor ama yürüdükçe azalıyor. Sonra her saat başı yürüdüm.Ilk gece gerçekten zordu ama hepsi geçiyor. Hastanede 1 gece kaldim öğlen çıkış yaptık. Ikinci günün gecesi bebegimin herşeyiyle kendim ilgilencek durumdaydim. Otururken kalkarken dikislerimde yanma hissi oluyor ama sadece ilk an yani ilk kalktığımda oluyor ve sonra geçiyor.Sütüm 3. gun gelmeye başladı bu sürede mama verdik ama her beslenmede önce göğsümü verip biraz emzirmeye çalıştım sonra mama verdim. Süt sağma makinesinin de cok yardımı oldu tavsiye ederim. Şimdi 1 haftalik olduk gayet rahatım sadece ilk yattığımda hafif yanma hissi oluyor ama geçiyor. Şuan bağdaş kurup yazıyorum. Hiç boyle kolay olacağını düşünmemiştim. Evet sezeryan bir ameliyat olabilir ama asla zor değil. Kendinizi hic korkutmayın hepsi geçiyor ve bebeginiz hepsine değiyor. Herkese güzel doğumlar diliyorum, umarım anne olmak isteyen herkesin kucağı en kısa zamanda dolar.❤ Hepinizle happy kidste görüşmek üzere 🥰🥰