Hamileliğin ilk başlarında burada yazılan doğum hikayelerini hiç okumuyordum bile. Ama doğum yaklaştıkça okuduğum başlıklar sadece doğum hikayeleri oldu. Pozitif hikayeleri okumak bana çok iyi geliyordu o yüzden ben de anlatmak istedim. 38. Haftama kadar devlet hastanesine kontrole gittim. Yaşadığım yerde tek bir doktor vardı ve ben 38. Haftamdayken 2-3 haftalık izne ayrıldı mecburen kendime yeni bir doktor buldum. Özele geçtim. İlk gittiğimde doktor çatımın dar olduğunu söyledi. 40+3 e kadar bekledik. Alttan muayene ile uyarmasına rağmen ne 1 cm açıklık ne ufak bir ağrı ne de sancım vardı. Sezaryen için 8 eylüle gün verdi. Sabah 8 de hastaneye gittik. Doğumla ilgili korkularımın ilki sonda takılmasıydı. Sonda takıldıktan sonra sinek ısırığı kadar bile bir acı hissetmedim. Boşuna gözümde büyütmüşüm. Saat 10 buçuk gibi ameliyata alındım. Spinal iğnesi de aynı şekilde hiçbir şekilde can acıtacak bir şey değildi. İğne yapıldıktan yaklaşık 7-8 dakika sonra hiçbir şey hissetmemeye başlıyorsunuz. İlk dakikalarda hafif mide bulantısı ve göğüslerde böyle ağırlık oluyor hepsi normalmiş anestezi uzmanı bana o sırada öyle dedi. Sonra doktorum geldi ve 2-3 dakika içinde bebeğim doğdu o kadar güzel bir hiski o ana kadar zaten bir acı yaşamamıştım ama sonrakiler için bile onun bir bakışı hepsini unutturuyor. Neyse daha sonra bebeğimi hazırlamak için götürdüler benim de dikişlerim bitince odaya aldılar. Gittiğimde bebeğim odadaydı. İlk 5-6 saat bir problem olmuyor çünkü anestezi devam ettiği için bir acı olmadan bebeğimi emzirdim sütüm az da olsa vardı. Bol bol kahve içtim. Herkes spinal sonrasi bir baş ağrısı olacağını söylüyordu. Kahvelerden dolayı ufak bir baş ağrısı bile yaşamadım ta ki ertesi güne kadar orayı da anlatacağım. 5-6 saat sonra yavaş yavaş bacaklarınızdaki his geri geliyor ve meşhur ilk yürüyüş. İnanın bu mu dedim hemşirelere. Her seferinde en çok yaşayacağım acı bu mu diye sordum. Çünkü gerçekten öyle abartıldığı gibi bir acı olmadı. İlk gecem çok rahat geçti sadece sabaha karşı boynum tutuldu yani ben öyle sanıyordum. Öğlene doğru ağrım şiddetlendi. Sonra saniyeler içinde öyle bir arttı ki ben yattığım yerden aniden kalkıp oturdum düşünün sezaryen dikişlerim umrumda bile olmadı o acının yanında. Çığlık attım resmen hemşireler odaya geldiler koşarak yatağın üstünde hüngür hüngür ağladım o kadar farklı bir ağrıydı ki nefesim kesildi öleceğimi düşündüm artık. Sonra bana bir serum taktılar o beni gevşetti. Sonradan doktorum spinal anestezisinin vücudun başka yerlerinden bu şekilde çıkabileceğini söyledi. Yani ben de baş ağrısı değil sırt ağrısı yaptı. O gün öğleden sonra evime geldim. Sezaryen doğum beni çok zorlamadı evet zor ama 3 gün geçmesine rağmen hareketlerim kısıtlı olsa da yavaş yavaş yapıyorum. 3 günlük tecrübemle size emzirme konusunda tek diyeceğim lütfen klasik model bir pompa ve gümüş kapak edinin. Kendinize bir iyilik yapmak istiyorsanız ilk bunları alın. Ben hep duruma göre alacağım dediğim için pişmanım keşke en baştan kullansaydım da bu acıları yaşamasaydım. O memeler kesinlikle yara oluyor çünkü. Pompa ise bebek ilk başta çok ememediği için öbür göğsün mutlaka boşaltılması gerekiyor yoksa taş gibi olup daha çok canınızı acıtıyor. Bütçeniz olmasa da en klasik pompa bile iş görüyor mutlaka göğüslerinizi sağın ama mutlaka dediğim gibi bir de gümüş kapak.
Lütfen kafanızda büyütmeyin ben çoğu şeyi boşuna stres yapmışım diyorum. Şimdi bebeğim yanımda Allah şükür eve hala ağrılarım var ama geçecek gün geçtikçe iyileşiyor hepsi de biraz sabredeceğiz sadece. Darısı bekleyenlerin başına tek yapacağınız düşünmeyin, stres yapmayın hepsi bir şekilde geçiyor.