Daha 3 gün önce sezeryana girmeden bi gece önce burda destek istemistim tecrübesi olanlardan simdi kendi hikayemi anlatma zamani.Ben aşırı korkuyordum sezeryandan normal doğuma hazırlamıştım kendimi ama olmadı.Carsamba sabah 7 de hastanedeyim 8 de sezeryan için hazırladılar. Eşime el sallayıp dogumhaneye girmek benim için en zor olandı. Doğum odasına alındığım an o buz gibi soğuk yüzünüze çarpıyor o an ürperdim açıkçası. Neyse anestezi uzmanı geldi dedimki ben korkuyorum yapamicam galiba o sıra zaten doktor iğneyi vurmus ruhum duymadı buz gibi bi soğuk iniyor ayaklarınıza kaldırdılar ayaklarımı falan doktorum geldi o sırada başımda bi hemşire benimle konuşuyor dikkat dağıtıyor karnıma soğuk bisey sürüldü hissettim hemşire diyorki korkma ölçüm yapıyorlar oysaki kesiyolar hissediyorsunuz ama sıfır acı sadece bilincindesiniz neler olduğunun karnımı cekistirdiler dedim bebeğim geliuo o karşınızdaki boşluğu hissediyorsunuz ve bi ses işte o ses hayatınızın en güzel sesi tarifi yok bebeğimi yüzüme koydular o ağlayan bebek bi anda susup kokladı ve o buz gibi oda sanki hamam oldu öyle büyülü öyle muhteşem ki anlatamam işte diyorsunuz tamam hersey bitti hersey bunun içindi sonrası yok zaten o mutlulukla siz bisey hissetmiyorsunuz bian önce bitsin bebeğime gideyim diyorsunuz. 8.33 de bebeğim dünyaya geldi 9.15 de ben odaya cikarildim normalde daha erken cikarilirdim ama ben kronik iltihaplı romatizma hastası olduğum için çok kan kaybı oldu. Biraz uğraştırdi doktoru. Bugün 3.gun evet ağrım var hemde fazlasıyla ama bu benimle alakalı yani normalden daha ağır geçiyor iyi olma surwcim hastalığımdan ötürü. Diyeceğim o ki bunlar tüm olacaklar fakat öyle güzel oyle paha biçilmez bisey ki tüm korkularım ağrılarım gözümde hiç sayılıyor. Sadece tavsiyem bunlari bilerek girin ama bebeğim için değer diyin. Keşke başta böyle düşünüp o korkuyu yasamak yerine daha rahat davransaydim diyorum.