Size doğum hikayemi yazmak istedim herkese birazcık ders mi akıl mı olur bilmem çünkü ben daha vakit var die hep yanıma kimseyi istemedim:) çünkü hamileliğimde herşey çok fazla yolundaydı bazen hamile olduğumu unutuyordum o derece 😂
34+6 haftalıktım doğum sabahı. Son bir haftadır falan oğlum erken gelecek galiba diyerek gezdim durdum herkese çünkü beni çok daraltıyordu uykular sorun olmaya başlamıştı. Eşim de söyleyip durma resmen çağırıyorsun diye kızıyordu kiiii olan oldu. 04.08.2021 günü gecesi hiç uyuyamadım ağrı falan yoktu fakat huzursuzlukla uyandım hep. Sabah eşim işe öğlen gidecekti sabah bi ara gözünü açınca ben iyi değilim dedim bi sebep yok ama değilim dedim. Sıcaktan bunaldığım için oturma odasında yatıyorduk yatak odasına geçtik ben öyle olunca. Sadece bi süredir bel ağrısı çekiyordum ara ara başka bişey yoktu. Yatağa yatmamla bişeyin gittiğini farkettim bardaktan su boşalması dedikleri gibi. Tuvalete gittiğimde kalkamadım çünkü durmak bilmeyen bi kanamam vardı. Abimi aradık hastaneye zor yetiştik. Acile anlayacağınız canlı bomba misali girmiştim çünkü heryer kan içindeydi. Doktorlar muayene sorular falan derken öğrendim ki oğlum benden ayrılmıştı ucu ucuna yetişmiştik sezeryan masasına. Evet sezeryana aldılar acil beni uyutarak ve oğlum geldi dünyaya çoook şükür. Erken gelen bebeğim babasını ve bizi çok korkuttu eşim beni kaybetme korkusunu yaşarken ben oğlumu kaybetme korkusu yaşadım. Kötü bir hikaye ama sonu güzel bitti şükür. Diyeceğim şu ki son haftaları beklemeyin yanınızda birileri kesinlikle en kısa zamanda kalmalı çünkü bu yavrular ne vakit dinliyorlar ne de seni🥰😂