Suu canım ben bunları şimdiki evinde değil ama birinci ailemde yaşamıştım. Annem üvey anne gibi davranıyodu bana. Sürekli hakaretler küfürler aşağılamalar. Sen benim hizmetçimsin diyodu çocuğum olarak görmüyorum seni diyodu. Akşama kadar it gibi çalışıp bütün paramı veriyodum bide gecenin bi yarısı eve gelip sabah erken kalkıp ev işi yaptırıyordu. Bu durum senelerce devam etti. Babama anlatsam hemen boşanırlar. O yüzden hiç bi zaman babama şikayet etmek aklımdan geçmedi. 6 kardeşiz en küçüğümüz o zaman 3 yaşındaydı. Onlar için sustum. Zamanla babamı da bana karşı doldurmaya başladı ama öyle böyle değil. Babam beni severdi normalde ama o karının etkisinde kaldığı için bana kötü davranmaya başladı öyle böyle yaşamaya nefes almaya çalışıyordum. Akşam geldiğimde bi kap yemek bile ayırmamış oluyorlardı süte ekmek doğrayıp onu yiyodum ki normalde hiç sevmem ama karnım aç olduğundan uyuyamıyordum. Kasiyer olduğum için bazen gece 1 e kadar çalışıyordum o saatten sonra yemekle de uğraşacak halim kalmıyodu. 6 da yedikleri sofrayı kaldırmıyo benim kaldırmam içim bırakıyordu öok yorgun olur uyuyakalırsam neden toplamadın dşye yapmadığını bırakmıyodu. Bigün yine ev işlerinde ufak bi pürüz gördüğü için bana bağırmaya küfür etmeye başladı. Ben de normalde hiç sesimi çıkarmam o gün patladım ben de bağırdım sesimi yükselttim. Babamın iş günüydü normalde ama meğer izin almış. İçerde babam olduğu için beni kışkırttı resmen. Babam duydu benim bağırdığımı. Ve onun gözünde ben de suçlu oldum. Babamın evde olduğunu farkedince hemen çıktım evden işe gittim. Akşama kadar ya o kız gidecek bu evden ya ben demiş. Akşamı ecelimi bekler gibi bekliyorum. Akşam oldu eve gittim babam çok sinirli beni bekliyo. Ben gelince beni gece 12.30 da kocaman sitede yaşıyoruz evire çevire demir oklavayla dövdü. Her yerim istisnasız mosmor oldu. O gün sabaha kadar ağrıdan uyuyamadım. Ne yanıma dönsem sıçrıyodum yataktan ağrıdan. Vücüdum kabardı. Ben dayak yerken anne olacak odasında bana pişkin pişkin sırıtıyodu. Yaşım 19. Ama hiç ağlamadım babama o kadar öfkeliydim ki. Ertesi gün normalde izin günümdü mesai yapıcam diye çıktım evden ve bi daha eve geri dönmedim. Bana arkadaşlarım yalvardı resmen darp raporu al diye ama ben ne dedim biliyo musun ben bunu babama yapamam dedim. Döven annem olmuş olsaydı gözünün yaşına bakmazdım ama babam olunca yapamadım. Ve hayatta en büyük pişmanlığımdır o darp raporunu almamış olmam. Sen al. Ne olur ne olmaz. Ama şikayet edersin ama vazgeçersin sorun değil morluklar geçince pişman olursun ben gibi. Bu olaydan yaklaşık 3 sene sonra kendileri boşandı. Bende onlar boşandıktan 1,5 yıl sonra evlendim sevdiğim adamla. Şimdi 2 yıllık evliyiz. Tam 5 yıl oldu annem olacakla ve kardeşlerimle görüşmüyorum hepsi o kadının yanında ve onun dolduruşuna geldikleri için beni sevmiyolar. Ama babamla görüşüyorum çok şükür. O da bana yetr. Babamı çok seviyorum aramızdaki tek engel karısı olacak o kadındı. O da sonradan gördü zaten gerçeği bana hak verdi. Ama zamanında iki yüzlülük yaptığını babamın olmadığı yerde bana işkenceler yaptığını anlatmadığım için babam dargın bana. Bi tek babam olsun bide kocam yeter.