Zarifdize Bu benim 2. Gebeliğim. O kadar hazırlanmıştım ki normal doğuma.. Hiç düşünmedim doğumu. Hep pozitif hikayeler okudum, perine masajı yaptım hep hareket ettim. Nefes egzersizlerini öğrendim. Sonra kızımın hareketsizliği farkedildi sezeryana alındım ciğerinden ciddi soeun vardı 1 aya yakın küvözde kaldı. Şimdi yine normal deneyeceğim hiç korkmuyırum. . Doğum korkulacak birşey değildir. Elinizden geleni yapıp tevekkül edin. Çünkü korku bilinmezlikten oluşur. Sancı gelince ne yapacağınızı bilirseniz, nefes kontrolünü bilirseniz, dikişiniz olmasn diye masaj yaparsanız mis gibi ayağı kalkarsınız bebeğinizle. Ben şahsen çok özeniyorum dogumhaneden yürüyerek çıkanlara."Çok güzel bir duygu olsa gerek. Çünkğ ben günlerce o dikişlerle süt taşımıştım hastaneye. Gerçekten çok acı vericiydi. Şu da var, gerekki durumda tabiki sezeryan hayat kurtarıyor, ama korkuyorum diyip bıçak altına yatmayı ben şahsen gereksiz buluyorum. Yine de en doğrusunu siz bilirsiniz