11 Temmuz 11:58′de miniğimi,bal küpümü kucağıma aldım ben kızlar. Öncelikle Rabbim hepinize evlatlarınıza sağlıkla kavuşmayı nasip etsin inşallah. 🙏🏻 Ben en başından beri normal doğum yapıcam diye hazırlamıştım kendimi.Squatlar,merdiven inip çıkmalar,plates topu,göğüs ucu masajı,korunmasız ilişki,ada çayı,hurma denemediğim hiçbir şey kalmadı. 40 haftanın içerisine girdik bizim minik gelmemekte hala ısrarcıydı. Tabi bir yandan yok kakasını yerse şöyle olur aman sonuna kadar beklemek riskli söylemleri… Yaşayan bilir o stresi. Doktor kontrolüne gittiğimizde doktorum 40 hafta içerisinde çatı muayenesi yaptı ve 1 cm açıklığım olduğunu 40+5te gece hastaneye yatıracağını fitille doğumu başlatacağını söyledi. Hazırlığımızı yaptık ve cuma gecesi yatışım yapıldı. Fitili verdiler ve beklemeye başladık. O gece heyecandan hiç uyuyamadım. Sabah oldu hala sancım yok. Bu arada sürekli nstye bağlanıyorum. Ve sürekli alttan muayene ediyorlar. Bu arada inanılmaz pozitifim. En geç yarın doğururum diyorum. Hastanedeki ebeler şok. Muayene giderken gülerek gideni bu kadar dirayetli olanı ilk defa görüyoruz sen doğurursun diyorlar.Öğleden sonra 3 gibi hafif hafif sancılarım başladı ve nstde de görünüyordu. Açıklığımı kontrol ettiler ve saat 5 gibi suyum patlatıldı. Özel ebeyle ilerledim ben. İyi ki de ilerlemişim. O olmasaydı ne yapardım bilmiyorum. Sancılarım başladığında ebem de yanıma geldi ve squatlara plates topu üzerinde hareketlere yürümelere başladık. Sancılarım yavaş yavaş şiddetleniyor ama açıklık çok yavaş ilerliyor. Cumartesi akşam 10da suni sancı verilmeye başlandı.Cumartesi gecesini de bu şekilde atlattık tabi ben hiç uyumadım. Cumartesi sabaha karşı artık sancılarım inanılmaz şiddetliydi ve ben hem uykusuzluk hem açlık hem de ağrılara dayanamıyordum. Ebem sıcak duş aldırdı sürekli. Çok rahatlatıyor. Sırtıma masaj yaptı. Bu da gerçekten çok etkili. Açıklığımı kontrol ettiklerinde 8 cm olmuştu. 8 cm ile beni doğumhaneye aldılar. 2 kişi dirsekleriyle karnıma bastırarak almaya çalıştılar bebeği olmadı. Bu sırada bebeğim kakasını yapmış ve kalp atışları çok yavaşlamış. Bana belli etmemeye çalışıyorlar. Ben bunu ameliyathaneden çıktığımda öğrendim. Olmuyor sezeryana alacağız dediler o an dünyalar benim oldu. Zaten cumartesi gecesi ve sabahına dair çoğu şeyi hatırlamıyorum. Kardeşim doğuma girmeden önce hastaneye gelmiş konuşmuşuz falan hiçbiri yok bende. Tek hatırladığım ameliyathaneye geçerken eşime son kez baktığımda ağlamasıydı. Bunu unutamıyorum. Ameliyathaneye girdiğimde orayla ilgili de hatırladığım şeyler çok az dediğim gibi ağrıdan ve uykusuzluktan çoğu şeyi hatırlamıyorum. Çok net hatırladığım tek şey var kızımı yanağıma koyduklarındaki sıcaklık ve yumuşaklık. Yumuşacıktı. Hiç yanımdan götürsünler istemedim. O his bambaşka bir his. Rabbime şükürler olsun ki onu sağlıkla verdi bana. Tüm ebeler yoğun bakıma girmesini beklemiş ama benim kızım annesini üzmedi direndi. 🙏🏻 Onu temizlemek için götürdüler beni odama götürürlerken koridorda babasıyla birlikte annesini bekliyordu. 🙏🏻🥰 36 saatin sonunda sağlıkla kavuştum ben bal küpüme. 🍯
Her doğum farklı inanın. Ve Allah gücünü veriyor. Hiçbir şeyden korkmayın güzel annelerim. Yavrularımızın bizim gücümüze ihtiyacı var. ❤️ Sağlıkla kavuşun yavrularınıza inşallah. 🙏🏻