Öncelikle merhaba, bugün kızım 17 günlük oldu. Uyurken ben de hikayemi yazmak istedim. Biraz uzun olacak baştan söyleyeyim çünkü benim durumumda olan kişilerin ayrıntılı hikayeleri bana hep umut oldu.
Ben 28 yaşındayım ve 25 senedir tip 1 diyabetle bazen iyi bazen kötü de olsa yaşıyorum. Eşimle evliliğimizin 2. Senesinde çocuk istediğimize karar verdik ve çok şükür nasip oldu. Tabi öncesinde ben h1abc değerimi düşürmeye ve değerlerimi düzeltmeye çalıştım. Hemen olacağını düşünmemiştim açıkçası o yüzden h1abc biraz yüksek başladık 7.2ydi. Neyse hamile olduğumu anlar anlamaz şekerimi aşırı kontrolle düzgün seviyeye çektim. Günde en az 10 kere ölçüm yapıyordum tabi birde insülin pompası ve 25 senelik deneyimle çok şükür genel olarak iyi idare ettim. Ben sanıyordumki hamilelik hormonlarıyla şekerim fırlayacak ya da düşecek asla kontrol edemeyeceğim. Ama minik değişiklerle gayet düzenli gitti ve korktuğum gibi olmadı. Toplam 10 kilo aldım. Hıı birde şeker yaşım 25 olduğu için doktorum herhangi bir riske karşı kan sulandırıcı başlamıştı hemen bana. Tabiki arada nadir de olsa 200lü 300lü değerler ya da gece düşüklerine uyandım ama önemli olan stres yapmamakmış onu anladım. Hamilelik testlerinde taramalarda da sorun çıkmadı suyum ve bebişin kilosu da hep haftasıyla uyumlu gidiyordu. 30. Haftadan sonra 2 haftada bir kontrole gitmeye başladım ve 34. Haftada yalancı kasılma sandığım kasılmalarım olmaya başladı. Geçmeyince doktora gittik ve doğum sancısı olduğu çıktı nst de düzenli ve çok yüksek(90-110 arası) çıkıyordu ama ben sadece bebek toplanıyormuş ve tansiyonum düşüyormuş gibi hissediyordum. Neyseki ilaçlarla sancılarım durduruldu. 2 hafta daha ara ara kasılmalarım oldu ama 27 ağustos günü öğlen lavaboya gittiğimde kanlı akıntı görünce nişanımın geldiğini anladım. Doktora gittik sancı çıkmadığı için yatış vermedi. Eğer şiddetli sancı ya da suyum gelirse hemen gelmemi söyledi. Bu sırada çatı muayenesi de yaptı ve çatımın çok dar olduğunu zaten uzayan bir doğum sürecinde şekerimi de idare etmenin zor olacağına karar verdik ve sezaryen kararlaştırdık. Eve geldik ve 2 saat sonra ayağa kalkıp su alacakken içimden balon gibi pıt diye bir ses geldi ve 2 adım atmamla suyum geldi. Anlamamanıza imkan yok baya filmlerdeki gibi şarıl şarıl suydu. Apar topar hazırlanıp hastaneye geçtik yolda doktoruma haber verdim direk ameliyathaneye geçtik ve ameliyat başladı. Spinal iğnesi acıtmadı klasik ameliyat süreci bi zaman sonra zaten hiç bir şey hissetmiyorsunuz. Çok şükür bebiş sağlıkla dopdu ve o ince sesiyle ağlamaya başladı. O zamana kadar aşırı sakin ve sürece hakim olan ben hüngür hüngür ağlamaya başladım. Tıpkı rüyamda gördüğüm gibi siyah saçlı bembeyaz bir bebekti🥰 bebek kontrol edilirken benim ameliyatım devam etti. Ten tene temastan sonra bebişi götürdüler ama ne yazıkki küveze gitti minik kuşum. Erken doğduğu için biraz nefes alma sıkıntısı vardı ama 5 gün küvezde kalıp hemen annesinin yanına geldi. Benim ameliyat sonrası biraz zordu çünkü ilaçlara ve lavmana rağmen gaz çıkaramadım ve 2.5 gün hastanede kaldım. Sütüm de 3. Günde damlalar şeklinde geldi. Minik şırıngalara biriktirip yavruma götürdük. Kızım da 2 gün burundan beslendi mamalarla ama daha sonra çok şükür biberonla da beslenebildi. 2 günde emzirmeye ben gittim ve memeyi tutunca hastaneden çıkardılar. Çok şükür tüm değerleri normal özellikle şeker takibi yapıldı ve değerleri hep normal çıktı. Sanırım erken doğduğu ve aynı zamanda düşük de olsa sarılığı olduğu için en sıkıntılı sürecimiz uyandırmakla oldu. Resmen ayaklarını çimdirdik yavrumun🥺 hala bile bazen zor uyanıyor ve memeyi tutarken resmen beni itiyor ama ben pes etmeyeceğim. Haftalık kilo alımı iyi ve sarılığını çoktan atlattık bu arada. 48cm 2980 gr doğdu minnoş kızım ve günden güne daha iyi olacapız inşallah. Sorularınız olursa gördükçe cevaplamaya çalışırım. İnşallah sizlerin daha da güzel hikayeleri olur.