Merhaba güzel anneler🥰 Ben 5 Ağustos akşami 38+6da minik prensesimj kucağıma aldım 🥰 3 Ağustos doktor kontrolü sonrası doktorum "40 haftayı bulur var daha doğuma"demişti. Nişanim gelmişti ama açıklık yoktu. Bende açıklık olsun diye sürekli yürüyüp,hurma yetip,merdiven inip çıkıp,çömelme egzersizleri yapıyordum. Doktor kontrolünden eve geldiğimde adet ağrısı gibi ağrılarım başladı. 4 agustostada devam etti ağrılar. Hemen hastaneye gitmek istemedim ama 5 Ağustos gece 1de ağrılarım bayağı siddetlenmisti. Eşime söyledim kayinvalidemi de alip gittik hastaneye. Açıklık 2cmdi. Doktor akşama dogurursun dedi. Başladım hastanede yürümeye hiç durmadım. Sancım arttıkça comeldim nefes alıp verdim. Sabrettim ve sürekli kızıma kavuşacağım an için dua ettim.Yani tüm enerjimi doğum anına sakladım. İyi ki de öyle yapmışım. Yoksa o doğum anına dayanmak benim için daha zor olurdu. Saatler ilerledi,ağrım sancım arttı,ıkınma isteğim arttı En son Saat 17 gibi suyumu patlattilar ve saat 17:50de kızım kollarimdaydi. Öyle güzel bir an ki… Hamdolsun. Şimdi bir haftalık oldu bile kuşum 🥰
Naçizane bir iki tavsiye:
Eğer sağlık şartlarınız elveriyorsa mümkün olduğunca hareket edin. Harekette bereket var😊
Sancılar geldiğince bağırıp çağırmak yerine derin nefes alıp verin. Çok etkili
Dependden memnun kaldım tavsiye ederim.
Benim gibi koca valiz götürmeye gerek yokmuş hastaneye. Pijama takımlarımin bı tanesini anca kullanabildim😊
Rabbim hepinizin yardımcısı olsun. Evlatlarınıza sağ salim kavuşun inşallah🌼