Aynı durumdayım sizlerle. 15. Günüm. Bugün biraz daha iyiyim. Örneğin annem bana çikolata aldı diye bile buna duygulanıp saatlerce ağlıyodum dün. Engel de olamıyodum ağlamama. Normalde hiç duygusal biri değilim. Ama tuhaf bir his. Bir anda hayatımıza biri dahil oluyor. Ona alışma süreci, uykusuzluk, yorgunluk, çevresel faktörler vs. Her şey etkiliyor. Bi de her şey batıyor. Bebeğim ağlarken bile onun ağlamasına duygulanıp gözüm doluyor.