Herkese merhaba 4 ay önce veda ettiğim bebeğimden sonra buraya ilk kez girebilme cesaretini kendimde buldum ve benim gibi bebeğini kaybetmiş annelere destek için yazıyorum.Acı öyle derinki oraya sizden başka kimse dokunamıyor.Hala her sevincimden önce bir burukluk yaşıyorum. Ama dünya da geçmeyecek acı yokmuş hayat devam ettikçe insan nefes aldıkça herşey yavaş yavaş azalıyor belki de daha derine iniyor.Ben kendimi dinledim acımı yaşadım ağladı. Güldüm mutlu da oldum mutsuzda ama hep ileri gitmek gerekiyor hayat sizi olduğunuz yerde bırakmıyor. Zaman geçmiş ve ben o gün bir saat degil bir dakika yı bile sayıyordum Allah ım nasıl geçer diye.Şimdi 4 ay olmuş ve iyileşmişim yeniden bebek sahibi olmak için acele etmiyorum kendimi en uygun gördüğüm zaman Dr umunda onayı ile düşüneceğim. Kaybetmek zor ama kendini bulmak gerek. Ben kendimi buldum darısı tüm benim gibi hisseden anne adaylarına.Tekrar yeşerecegimiz güzel günlere🙏🙏