Herkese merhabalar canım anne olmaya hazırlanan güzeller, öncelikle hikayem korkutucu, eğer normal doğum ile alakalı kafasında soru işaretleri olan ne bileyim korkanınız varsa okumasanız iyi olur kimseyi etkilemek istemem. Dayanamayıp okursanız ve endişe etmenize sebep olursam da hakkınızı helal edin şimdiden 🤷🏼♀️
Başından beri normal doğum isteyip bu yönde de doktor araştırmasına girmiştim, evimden 2 saat uzaklıkta bir doktora görüşmeye gittim ve normal doğuma bu kadar sıcak bakması beni kendisine çekmişti. Bir fiil işimi,gücümü, hayatımı bu doktora göre ayarlayıp görüşmelerime düzenli şekilde gittim. Hatta o kadar çok güveniyordum ki doktoruma, bulunduğum yerde kontrol amaçlı bir serum bile taktırmıyordum diyebilirim.
Neyse gelelim doğum sancılarımın başladığı o muhteşem günlere. Öncelikle 39 haftalık olmuşken nişanım geldi ama herhangi bir sancı, sızlama vs hiç bir şey yoktu. Tabi ben bu süreçte düzenli yürüyor, merdiven çıkmaya çalışıyordum ki doğumum kolay olsun zorlanmayayım. Nişan gelmesinden 2 gün sonra sancıyla uyandım gece, baktım ki yarım saatte bir giriyor ve düzenli değil dikkate almadım uyumaya çalıştım, sabah uyandığımda hala sancı giriyor ve hala düzensizdi tüm gün takip ettim düzensiz olduğu için de çok dikkate almadım. Akşam olunca 20 dakikada bir sancı girmeye ve düzenli olmaya başladı ben yine takipteydim doktorumu bilgilendirdim. Gece sancılarım 10 dakikada bire düşünce doktoruma yazdım ve hastanenin yolunu tuttum. Açılmam 2 cm olduğu için beni eve gönderdi, gönderdi göndermesine ama ben yoldayken sancılarım sıklaştı eve gelince nefes alamıyor duruma gelmiş gibi hissediyordum. Geri döndük hastaneye baktıklarında açılmam 3 cm’di. Çok uzakta olduğum için tekrar geri dönemeyeceğimi, İstanbul trafiğinde de doğum başlarsa gelemeyeceğimi söyledim bunun üzerine yatışım yapıldı. Sancılarımı duşun altında, pilates topunda ve sürekli yürüyerek karışlıyordum tüm hemşireler bana çok iyi doğuracaksın sen bak görürsün gibi motive edici şeyler söylediler. Haliyle mutlu oluyordum. Bunları yaparken de sürekli alttan muayene ediliyor ve beni artık kaç cm açıklık var diye bakmaları rahatsız etmişti gelen giden parmak atıyordu her neyse.. 9 cm açıklığa ulaştığımda hastanedeki 15. Saatime gelmiştim, 15 saat bir fiil sancı çektim. Doktorumu aradım açmadı, aradım açmadı, aradım açmadı. Hiç bir şekilde ulaşamadım çünkü prensip olarak ebelerinin aramasını istiyormuş. Ebesi beni doğumhaneye aldı beni 1 saat boyunca her sancım geldiğinde ıkınmamı söyledi, bunu tüm gücümle 1 saat boyunca yaptım ama çocuk 10 cm açıklığa ulaşmıyordu ve benim gücüm bitmişti. Doktorumu aramışlar artık gücü kalmadı deyince doktorum zahmet edip geldi, onu görünce rahatladığımı hissetmiştim oh be bitecek demiştim meğer yeni başlıyormuş. Bana ıkın dedikçe ıkındım ama çocuğum kanalda sıkışmış meğer, doktor Bunu o an fark etti yani önceden gelseydi daha önce anlayacaktı. Apar topar doğumhane 10 kişi oldu, birden göğüs kafesime bir doktor oturdu 3 tane ebe de kollarını birleştirip göbeğime aynı anda bastılar o sırada ben acıdan bayılmışım, haliyle benim ıkınmam gitti. Çocuğumu da vakumla çekmişler gelmemiş, tekrar çekmişler gelmiş ama bu sürede çok yorulmuş ve doğduğunda ağlayamamış. Şimdi doktor yüzünden yoğun bakımda, inşallah iyi olacak. Sizden tek ricam oğluma dua eder misiniz ? Benim de kaburgalarım yüksek ihtimalle çatlak nefes alamıyorum, makatım dışarı çıkmış halde ve vajinam toparlanmıyor. Dilerim kimse böyle zor doğumlar yaşamaz, hepiniz bir avazda dedikleri gibi kavuşun inşallah 🙏