Ozlemflz keşke tek sorun ağrılar olsa kilolar olsa… Benim baştan beri hep tepetaklak giden bir sürecim oldu, başta bulantım çoktu tam 15. haftada geçti iyiyim dedim 17. haftada enfeksiyon kapmışım antibiyotik şu bu kullandım o zorladı sonra o da geçti iyiyim dedim 21. haftada bir kaşıntıdır başladı testler temizdi ama ben duramıyordum, 27. haftada artık testler tekrarlandı ve gebelik kolestazı çıktı gayet normal olan değerlerim 6 haftada artması imkansız olacak bir şekilde tavan yapmıştı ve hastanede yattım. Değerler düşmeye başladı çok şükür ama her gün stres içindeyim geri yükselir mi karnımdaki bebeğime bişey olur mu Allah korusun onu kaybeder miyim diye çıkmıyor aklımdan. Bunları dışında yine 21. haftada başlayan karpal tünel sendromu var ve bileklerimdeki acı beni öldürüyor, üstüne bir de bebeğim büyürken göğsümün altına çok baskı yapıyor ve yine 20. haftadan beri o bölgeye bıçak saplanıyor ya da biri çakmakla yakıyor gibi acı çekiyorum. Bugün oturdum hüngür hüngür ağladım dayanılacak bir acı değil çünkü bebek büyüdükçe artıyor. Şükretmeyi bilmemek değil bu ben de insanım benim de canım yanıyor, canım yanıyor diye ağlarken bebeğimi de üzüyor muyum diye tekrar ağlıyorum ben.
Bebeğim benim için bambaşka onun için herşeyi yaparım ona olan sevgim bambaşka ama ben bu hamilelik sürecini maalesef sevemedim…